២. ចលករ
ចលករ D-240 ចលករស៊ីឡាំង ៤ មួយជួរមានចលនាព្រួសប្រេងបានល្អ ។
បង្គុំចលករ
- ប្លុកស៊ីឡាំង
- គំរបស៊ីឡាំង (គុយឡាស់)
- ប្រព័ន្ធប៊ីយែល
- ប្រព័ន្ធបែងចែកចំហាយ
- ប្រព័ន្ធផ្ដល់ប្រេងម៉ាស៊ូត
- ប្រព័ន្ធធ្វើឲ្យត្រជាក់
- ប្រព័ន្ធបញ្ឆេះដោយប្រព័ន្ធអគ្គសនី
២.១. ប្លុកស៊ីឡាំងៈ មានរន្ធប្រេងរំអិល ដែលតភ្ជាប់ពីផ្នែកខាងក្រោមនៃចលករទៅគូស៊ីនេរបស់ភ្លៅចលករ និងគ្រប់បាកនៃភ្លៅបែងចែកចំហាយ ។ នៅក្នុងរន្ធធំៗនៃប្លុកមានដាក់បំពង់ ៤ ។ នៅផ្នែកខាងក្រោមនៃបំពង់មានចង្អូរសម្រាប់ដាក់កងកៅស៊ូ ។ ផ្នែកខាងក្រោមនៃប្លុកស៊ីឡាំងភ្ជាប់នឹងបាតចលករ (កាទែរ) ។
២.២. ប្លុកគុយឡាស់ៈ នៅក្នុងប្លុកគុយឡាស់ មានរន្ធបញ្ចេញ និងរន្ធបញ្ចូលដែលបិទបើកដោយស៊ូប៉ាប់ ។ នៅប្លុកគុយឡាស់ផ្នែកខាងលើ មានបង្គុំភ្លៅដងរែក និងដងរែក ។ នៅលើគំរបប្លុកគុយឡាស់មានបង្គុំបំពង់បញ្ចូលខ្យល់ និងរន្ធបង្ហុយ ។ ផ្នែកខាងឆ្វេងនៃប្លុកគុយឡាស់ មានបញ្ចុះបំពង់ធ្វើពីស្ពាន់សម្រាប់បញ្ចូលចំពុះបញ្ឆេះ (អាំងសិចទ័រ) ។ នៅផ្នែកខាងស្ដាំនៃប្លុកគុយឡាស់ មានបំពង់ផ្សែង ។
២.៣. ប្រព័ន្ធប៊ីយែលៈ
បង្គុំ
- វិលកាំង
- ពីស្តុង
- ប៊ីយែល
- ក្រវាត់
- អ័ក្សពិស្តុង
- គូស៊ីនេ ម៉ាណឺតុង និងតួរីយ៉ុង
- កង់យោង
វិលកាំង (ដែកថែប) មានកូនទម្ងន់បួន ដែលស្ថិតនៅថ្ពាល់ទី១ ទី៤ ទី៥ ទី៨ ។ តួរីយ៉ុង និងម៉ាណឺតុង គេយកទៅលុតដោយចរន្តមានតង់ស្យុងខ្ពស់ ។ នៅលើថ្ពាល់នៃប៊ីយែលមានចម្រោះសម្រាប់សម្អាតប្រេងម៉ាស៊ីន ។
នៅផ្នែកខាងមុខ នៃវិលកាំងមានបង្គុំស្ពឺបែងចែក ស្ពឺបន្តចលនា បូមប្រេង រ៉ក ស្នប់បូមទឹក និងឌីណាម៉ូ ។ នៅផ្នែកខាងក្រោយនៃភ្លៅចលករភ្ជាប់ដោយកង់យោង ។
នៅផ្នែកខាងក្រោមនៃក្បាលប៊ីយែល ដាច់ពីគ្នាមានរង្វះសម្រាប់ដាក់គូស៊ីនេ នៅផ្នែកខាងលើ គេមានបញ្ចូលកង ដើម្បីធ្វើឲ្យសើមដល់អ័ក្សពិស្តុង និងបាកនៅខាងលើនៃក្បាលប៊ីយែលគេមានចោះរន្ធ ។
ពិស្តុងផលិតចេញពីសំលោហៈអាលុយមីញ៉ូម មានឆ្នូតបីសម្រាប់បញ្ចូលក្រវាត់ភ្លើង និងខ្យល់ និងពីរទៀត សម្រាប់បញ្ចូលក្រវាត់ប្រេង ។ នៅលើគ្រប់ពិស្តុងទាំងអស់ មានក្រវាត់ភ្លើង និងខ្យល់ ៣ និងក្រវាត់ប្រេង ៤ ។ ក្រវាត់ផ្នែកខាងលើបង្អស់ជាវាត់ក្រូម៉េ ។ នៅផ្នែកខាងលើនៃពិស្តុងមានរណ្ដៅបន្ទប់ដុត ។
២.៤. ប្រព័ន្ធបែងចែកឧស្ម័នៈ
បង្គុំ
- ធ្មេញស្ពឺ
- ភ្លៅបែងចែកឧស្ម័ន
- ឡតចង្កឹះ
- ភ្លៅ និងដងរែក
- ស៊ូប៉ាប់
- ចានទប់រឺស័រ និងក្រចក
ស៊ូប៉ាប់មានចលនាដោយសារភ្លៅបែងចែក ឆ្លងតាមឡតចង្កឹះ វីសកែសម្រួល និងដងរែក ។ ភ្លៅបែងចែកមានទំរបី វាទទួលចលនាវិល ពីផ្លូវចលករឆ្លងកាត់ស្ពឺបែងចែក ។ ភ្លៅបែងចែកមានកងបីដែលគេបញ្ចូលនៅលើរន្ធនៃប្លុកស៊ីឡាំង ។ ស៊ូប៉ាប់បឺត និងស៊ូប៉ាប់បញ្ចេញធ្វើចលនាចុះឡើងនៅក្នុងផ្លូវដែលភ្ជាប់ក្នុងគំរបស៊ីឡាំង ស៊ូប៉ាប់បិទបានដោយសារកម្លាំងរឺស័រដែលទប់ដោយចាន និងក្រចក ។
ក. ការផ្លាស់ប្ដូរគ្រឿងបន្លាស់ដល់ក្រុមពិស្តុង
1. ត្រូវតែអនុវត្តន៍តាមសញ្ញាសម្គាល់នៅលើស៊ីឡាំងពិស្តុង អ័ក្សពិស្តុងគូស៊ីនេម៉ាណឺតុង ក្រវាត់ សឺមី ។ល ។
2. ក្រវាត់ពិស្តុង ត្រូវដូរវានៅពេលគម្លាតនៃមាត់ (ក្រវាត់) ដែលបញ្ចូលទៅក្នុងសឺមីធំជាង ៤ មម ប៉ុន្តែគម្លាតរវាងក្រវាត់ និងចង្អូរពិស្តុងមិនត្រូវធំជាង ០,៤ មម ។ ក្រវាត់ថ្មីដែលដាក់នៅលើសឺមីត្រូវមានគម្លាត ០,៤‑០,៧៨ មម (មាត់ក្រវាត់) នៅពេលដាក់ក្រវាត់ថ្មី ទៅលើសឺមីចាស់ (សឺមីដែលប្រើបាន) គម្លាតនៃមាត់ក្រវាត់មិនត្រូវឲ្យលើសពី ១‑២ មម ។
3. នៅលើក្រវាត់ភ្លើងផ្នែកខាងលើ គេមានសរសេរអក្សរ (Bepx) ដូច្នេះនៅពេលដែលយើងដាក់ក្រវាត់ត្រូវដាក់ផ្នែកអក្សរមកខាងលើ ។ នៅពេលដាក់ក្រវាត់ប្រេង ត្រូវដាក់មុខកាត់ផ្កាប់ចុះក្រោម មាត់ក្រវាត់មិនត្រូវដាក់មុខឲ្យស្របគ្នាទេត្រូវដាក់ឲ្យខុសពីគ្នា ១២០០ ។
4. បើសិនជានៅពេលដាក់ក្រវាត់ថ្មី គម្លាតរវាងចង្អូរ និងក្រវាត់ធំជាង ០,៤ មម ត្រូវដូរពិស្តុងថ្មី ឬមួយត្រូវយកពិស្តុងទៅបន្ស៊ីចង្អូរទៅតាមខ្នាតនៃការជួសជុល
គំនូសបំព្រួញតាមលំដាប់របស់ក្រវាត់នៅលើពិស្តុង
ប្រភេទនៃក្រុមសឺមី និងពិស្តុង
B មានន័យថា ធំ, C មានន័យថា មធ្យម, M មានន័យថា តូច
| ម៉ាក | អង្កត់ផ្ចិតសឺមី (មម) | អង្កត់ផ្ចិតពិស្តុង (មម) |
| B | ១១០ + (០,០៤‑០,០៦) | ១១០ - (០,១០‑០,១២) |
| C | ១១០ + (០,០២‑០,០៤) | ១១០ - (០,១២‑០,១៤) |
| M | ១១០ + ០,០២ | ១១០ - (០,១៤‑០,១៦) |
តារាងប្រភេទអ័ក្សពិស្តុង កងប៊ីយែល និងរន្ធពិស្តុង
| ពណ៌ (ម៉ាក) | អង្កត់ផ្ចិតអ័ក្សពិស្តុង (មម) | អង្កត់ផ្ចិតកងប៊ីយែល (មម) | អង្កត់ផ្ចិតរន្ធពិស្តុង (មម) |
| ខ្មៅ | ៣៨ - ០,០០៣ | ៣៨ + (០,០២៥‑០,០៣១) | ៣៨ - (០,០០៣‑០,០០៩) |
| លឿង | ៣៨ - (០,០០១‑០,០០៣) | ៣៨ + (០,០១៩‑០,០២៥) | ៣៨ - (០,០០៩‑០,០១៥) |
5. សឺមីដូរនៅពេលមុខធ្វើការរបស់វាសឹកលើសពី ០,៤ មម និងនៅពេលវាមានរាងជាពងក្រពើ លើសពី ០,០៦ មម ។
6. អង្កត់ផ្ចិតរបស់ស៊ីឡាំង និងអង្កត់របស់ពិស្តុង ត្រូវជ្រើសរើសតាមខ្នាតជួសជុលទាំងបី និមិត្តសញ្ញានៃ B-C-M និមិត្តសញ្ញានេះបានឆ្លាក់ភ្ជាប់នៅផ្នែកខាងលើនៃសឺមី និងផ្នែកខាងលើនៃពិស្តុង ។ ពិស្តុង និងសឺមីត្រូវជ្រើរើសតាមក្រុមតែមួយ (បើសឺមីមានអក្សរ B ពិស្តុងមានអក្សរ B ដែរ) ។
7. អង្កត់ផ្ចិតនៃអ័ក្សពិស្តុង និងអង្កត់ផ្ចិតកងនៃអ័ក្សប៊ីយែល ត្រូវជ្រើសរើសចេញជាពីរក្រុម ។ និមិត្តសញ្ញានៃក្រុមមានលាបពណ៌គឺ ពណ៌ខ្មៅ និងពណ៌លឿង ដែលលាបនៅលើមាត់នៃអ័ក្ស និងនៅលើប៊ីយែល ។ ចំពោះចលករមួយត្រូវជ្រើសរើសមួយសម្រាប់ មានពិស្តុង ប៊ីយែល អ័ក្សពិស្តុងនៅលើខ្នាតជួសជុលតែមួយ (ម៉ាក) នៅពេលបញ្ចូលអ័ក្ស ត្រូវយកពិស្តុងទៅកម្ដៅ និងប្រេងឲ្យឡើងសីតុណ្ហភាពដល់ ៧០‑៨០ អង្សា ។
8. ទម្ងន់នៃប៊ីយែលមួយសម្រាប់ៗ មិនត្រូវឲ្យលើសពីគ្នា ១៥ ក្រាម ។ នៅពេលរើចលករ ចាំបាច់ត្រូវពិនិត្យមើលភាពបិទមិនជិតនៃមាត់ស៊ូប៉ាប់ បើមិនជិតល្អត្រូវផ្សឹកឡើងវិញ ។
ខ. ការផ្លាស់ប្ដូរគូស៊ីនេតួរីយ៉ុង និងគូស៊ីនេម៉ាណឺតុង
បើនៅក្នុងចលករមានសម្ពាធប្រេងទាបនៅតាមចង្អូរទាំងឡាយ មុនដំបូងបង្អស់យើងត្រូវពិនិត្យមើលស៊ូប៉ាប់ និងរ៉ូទ័រនៃកម្រងប្រេងម៉ាស៊ីន ទុយោប្រេងទាំងឡាយ និងទ្រនាប់ទាំងឡាយក្នុងប្រព័ន្ធប្រេងរំអិល ។
ក្រោយពីពិនិត្យមើលលក្ខណៈខូចខាតខាងលើរួចទើបយើងចាប់ផ្ដើមពិនិត្យមើគូស៊ីនេម៉ាណឺតុង និងគូស៊ីនេតួរីយ៉ុង គម្លាតរវាងគូស៊ីនេ និងថ្ពាល់វិលកាំងមាន ០,០៦៥‑០,១២៣ មម និងថ្ពាល់នៃប៊ីយែលវិញមាន ០,០៧០‑០,១៣៤ មម ។
តារាងក្រុមតួរីយ៉ុង និងគូស៊ីនេរបស់វិលកាំង
គូស៊ីនេតួរីយ៉ុង គូស៊ីនេម៉ាណឺតុង
| H (អិន) | Kop | WT |
| 2K | 2H | 1H |
| 2W (សារ) | 1H | 2H |
| 2KW (កាសារ) | 2H | 2H |
១. គូស៊ីនេតួរីយ៉ុង
២. គូស៊ីនេម៉ាណឺតុង
ភ្លៅចលករ និងគូស៊ីនេ ត្រូវជ្រើសរើសតាមក្រុមដូចតទៅ៖
បើភ្លៅចលករម៉ាក 2K ត្រូវជ្រើសរើសយកគូស៊ីនេតួរីយ៉ុងលេខ២ និងគូស៊ីនេម៉ាណឺតុងលេខ១ ។
- កម្លាំងរឹតគូស៊ីនេតួរីយ៉ុងស្មើ ២០‑២២ គកហ្វក
- កម្លាំងរឹតគូស៊ីនេប៊ីយែលស្មើ ១៤‑១៦ គកហ្វក
គ. ពិនិត្យ និងកែសម្រួលប្រព័ន្ធបែងចែកឧស្ម័ន
ចំពោះប្រព័ន្ធបែងចែកឧស្ម័ន យើងត្រូវពិនិត្យ និងកែសម្រួលរវាងក្បាលដងរែក និងស៊ូប៉ាប់ ។ គម្លាតត្រូវកែសម្រួលក្រោយពេលបន្សឹកត្រាក់ទ័រថ្មីរួច និងនៅគ្រប់រយៈពេល ៤៨០ ម៉ោង (រយៈពេលទី២ នៃការថែទាំទីពីរ TO-2) មិនតែប៉ុណ្ណោះត្រូវតែកែសម្រួលនៅពេលដោះគុយឡាស់ ស៊ីឡាំង ក្នុងករណីរឹតប៊ូឡុងគុយឡាស់ត្រូវតែកែសម្រួលដែរ និងករណីដែលលាន់ស្នូរក្នុងគុយឡាស់ ។ គម្លាតរវាងក្បាលដងរែក និងស៊ូប៉ាប់ កែសម្រួលនៅលើចលករក្ដៅដែលមានគម្លាត ០,២៥‑០,៣០ មម (សម្រាប់ស៊ូប៉ាប់បឺត និងស៊ូប៉ាប់បញ្ចេញ) ។
របៀបកែសម្រួល
- ដោះគំរបគុយឡាស់
- ពិនិត្យមើលភាពតឹងរបស់ខ្ចៅដែលរឹតដងស៊ូប៉ាប់
- ដាក់ពិស្តុងនៃស៊ីឡាំងទី១ ទៅក្នុងចំណុចស្លាប់លើ (ស៊ូប៉ាប់ទាំងពីរត្រូវស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពជិត)
គម្លាតត្រូវកែសម្រួលដោយបន្ទះខ្នាត ស៊ូប៉ាប់ត្រូវកែសម្រួលតាមលំដាប់ ដែលអាស្រ័យទៅលើលំដាប់ឆេះនៃស៊ីឡាំងរបស់ចលករ (១‑៣‑៤‑២) បង្វិលភ្លៅចលករពាក់កណ្ដាលជុំតាមទិសនៃទ្រនិចនឡិកា ។ អាចកែសម្រួលដោយមធ្យោបាយម៉្យាងទៀត៖
- បង្វិលភ្លៅចលករ ដល់ពេលស៊ូប៉ាប់បើកចំហរក្នុងស៊ីឡាំងទី១ ស៊ូប៉ាប់បឺតនៃស៊ីឡាំងទី១ បើក និងស៊ូប៉ាប់បញ្ចេញបិទហើយកែសម្រួល គម្លាតស៊ូប៉ាប់ ៤‑៦‑៧‑៨ (រាប់ពីកង្ហាមក)
- បង្វិលភ្លៅចលករ ដាក់ស៊ូប៉ាប់បឺតនៃស៊ីឡាំងទី៤ ឲ្យស្ថិតក្នុងស្ថានភាពបើក ហើយកែសម្រួលគម្លាតស៊ូប៉ាប់ ១‑២‑៣‑៥ ។
ការពិនិត្យភាពតឹងរបស់ខ្ចៅដេលរឹតគុយឡាស់ ត្រូវធ្វើឡើងបន្ទាប់ពីការបន្សឹកត្រាក់ទ័រថ្មី និងក្នុងកំឡុងពេលដែលត្រាក់ទ័រធ្វើការបាន ៩៦០ ម៉ោង នៃចលករ ការពិនិត្យនេះ ត្រូវធ្វើឡើងនៅពេលចលករមានកម្ដៅហើយពិនិត្យតាមលំដាប់ដូចតទៅ ៖
1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16
កម្លាំងត្រូវរិតពី ១៦‑១៨ គកហ្វក បន្ទាប់ពីការពិនិត្យភាពតឹងរួចហើយ ចាំបាច់ត្រូវកែសម្រួលគម្លាតស៊ូប៉ាប់ ការដាក់ស្ពឺបែងចែកចំហាយត្រូវធ្វើឡើង ទៅតាមចំណុចដែលមានចំណុចសម្គាល់លើស្ពឺ កណ្ដាល ត្រូវដាក់ឲ្យស៊ីសង្វាក់គ្នា និងចំណុចសម្គាល់នៃស្ពឺរបស់ភ្លៅចលករ និងភ្លៅកាមនៃស្ពឺរបស់ភ្លៅបូមបញ្ឆេះ ។ ការដាក់ស្ពឺបែងចែកចំហាយត្រូវធ្វើឡើងទៅតាមចំណុចសម្គាល់ដែលមាននៅលើនោះ ។ ចំណុចសម្គាល់នៅលើស្ពឺបណ្ដែត(2) ត្រូវដាក់ឲ្យចំតម្រុយទៅនឹងចំណុចសម្គាល់លើស្ពឺរបស់ចលករ ។
ភ្លៅកាម (3) និងស្ពឺបណ្ដែត (2)
ឃ. ការកែសម្រួលស៊ូប៉ាប់បង្ហូររបស់តម្រងប្រេងម៉ាស៊ីន និងការប្ដូរប្រេងបាតចលករ
ជាមួយនឹងចំនួនជុំមធ្យមនៃចលករ និងកម្ដៅពីទឹកពី ៧៥‑៩៥ oC សម្ពាធប្រេងម៉ាស៊ីនត្រូវមានពី ២‑៣ គកហ្វក/សម២ ។ បើសិនជាសម្ពាធទាបជាង ១ គកហ្វក/សម២ ចាំបាច់ត្រូវបញ្ឈប់ចលករ និងរកមូលហេតុនៃការខូចខាត ។ ការកែសម្រួលសម្ពាធប្រេងម៉ាស៊ីន នៅក្នុងប្រព័ន្ធប្រេងរំអិល ត្រូវធ្វើឡើងដោយការរឹតរ៉ឺស័ររបស់ស៊ូប៉ាប់បង្ហូររបស់តម្រងប្រេងម៉ាស៊ីន ។
ការប្ដូរប្រេងក្នុងបាតចលករត្រូវធ្វើឡើងដូចតទៅៈ
គ្រប់រយៈពេល ៤៨០ ម៉ោង (រយៈពេលទី២នៃការថែទាំទី២ (T.0.2) ក្នុងករណីដែលប្រើប្រេង M10F, M8F2 ឯក្នុងរយៈពេល ២៤០ ម៉ោង (T.O.2) ក្នុងករណីដែលប្រើប្រេង M10B2, M8B2 (DP-11y) ។
