អ្នកបរិភោគដែលគិតគូរអំពីបញ្ហាសុខភាពពេញនិយមនឹងភាពងាយស្រួលក្នុងការជាវសាឡាត់ (Salad) ស្រស់វេចខ្ចប់ក្នុងស្បោង ។ បច្ចុប្បន្ននេះ យោងតាមអ្នកជំនាញឧស្សាហកម្ម ការលក់សាឡាត់Lettuceកាត់ថ្មីៗ និងបន្លែស្លឹកបៃតងបានកើនដល់ចំនួន ៣ពាន់លានដុល្លាជារៀងរាល់ឆ្នាំ ហើយតម្រូវការកើនឡើងជានិច្ច ។
ប៉ុន្តែកំណើននៃតម្រូវការនេះក៏បានជួបប្រទះនឹងការប្រឈមថ្មីៗចំពោះសុវត្ថិភាពម្ហូបអាហារ ដែលស្ដែងឡើងតាមរយៈការកើតឡើងថ្មីៗនៃជម្ងឺពាក់ព័ន្ធនឹង E. coli O157:H7 បណ្ដាលមកពីផលិតផលស្រស់វេចខ្ចប់ក្នុងស្បោង ។
ឧទាហរណ៍ បន្លែកាត់ស្រស់ៗក្នុងកំឡុងពេលប្រមូលផលបានដកយកចេញនូវភ្នាក់ងារការពារធម្មជាតិ ធ្វើឲ្យផ្ទៃមុខកាត់មានសក្តានុពលក្នុងការឆ្លងមេរោគ ។ អ្នកបញ្ជាម៉ាស៊ីននៅក្នុងរោងចក្រប្រើវិធីសម្អាតផ្សេងៗដើម្បីលាងមុខកាត់ និងកាត់បន្ថយការចម្លងមេរោគពីបរិយាកាសមុនពេលកែច្នៃ ។
នៅមន្ទីរពិសោធន៍គុណភាព និងសុវត្ថិភាពបន្លែ (PQSL) របស់សេវាកម្មស្រាវជ្រាវកសិកម្មនៅក្រុង Beltsville រដ្ឋ Maryland អ្នកស្រាវជ្រាវមួយចំនួនកំពុងតែយកចិត្តទុកដាក់ពីវិធីដើម្បីរក្សាបន្លែស្លឹកបៃតងឲ្យមានសុវត្ថិភាពនៅពេលឆ្លងកាត់សម្ភារៈកែច្នៃ និងការកែច្នៃនៅផ្ទះ ។ ការសិក្សាទាំងនោះមានចាប់តាំងពីការលាងសម្អាតបន្លែមុនពេលវេចខ្ចប់រហូតដល់លក្ខខណ្ឌរក្សាទុកប្រកបដោយប្រសិទ្ធិភាពបន្ទាប់ពីវេចខ្ចប់ ។
អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនៅមន្ទីរពិសោធន៍ PQSL នៃសេវាកម្មស្រាវជ្រាវកសិកម្ម នៅទីក្រុង Beltsville រដ្ឋ Maryland កំពុង តែផ្ដោតទៅលើវិធីដើម្បីរក្សាកញ្ចប់ Lettuce និងបន្លែស្លឹកបៃតងកាត់ថ្មីៗឲ្យមានសុវត្ថិភាព ។
ការធ្វើអនាម័យមុនពេលវេចខ្ចប់
អ្នកបច្ចេកទេសម្ហូបអាហារនៃមន្ទីរពិសោធន៍ PQSL អ្នកស្រី Yaguang Luo ថ្មីៗនេះបានសិក្សាអំពីទឹកលាងសម្អាត និងសារធាតុធ្វើអនាម័យច្រើនប្រភេទដែលអាចធ្វើឲ្យប្រសើរឡើងនូវសុវត្ថិភាពចាកផុតពីមីក្រុបចំពោះ Lettuce និងបន្លែស្លឹកបៃតង ។ ការលាងសម្អាត ឬការធ្វើអនាម័យគឺជាជំហានមួយដែលប្រកាន់យកដោយឧស្សាហកម្មបន្លែ ។ វាគឺជាអន្តរាគមន៍ដ៏សំខាន់មួយដែលត្រូវបានគេប្រើដើម្បីកាត់បន្ថយការឆ្លងមេរោគនៅលើផ្ទៃមុខកាត់ និងបង្កើនសុវត្ថិភាពនិងគុណភាពនៃបន្លែ(មុនកាត់)មុនពេលវេចខ្ចប់ ។ អ្នកស្រី Luo បានធ្វើពិសោធន៍ត្រាប់ពីបច្ចេកទេសលាងសម្អាតដើម្បីស្វែងយល់ថាតើការអនុវត្តនានារបស់ផ្នែកឧស្សាហកម្មមានឥទ្ធិពលយ៉ាងណាចំពោះសុវត្ថិភាព និងគុណភាពនៃ Lettuce មុនពេលកាត់ ។ អ្នកស្រី Luo បានមានប្រសាសន៍ថា "ការសិក្សានេះគឺដើម្បីវាយតម្លៃអំពីឥទ្ធិពលនៃការប្រើប្រាស់ឡើងវិញនូវទឹកដែលបានលាងសម្អាតរួចទៅលើគុណភាពទឹក និងឥទ្ធិពលបន្តមកទៀតលើការរីកលូតលាស់នៃមីក្រុប និងគុណភាពផលិតផល" ។
ចំពោះការសិក្សានេះ ស្លឹក Romaine Lettuce ត្រូវបានហាន់ និងបន្ទាប់មកលាងសម្អាតដោយទឹកថ្មី ឬទឹកដែលប្រើឡើងវិញច្រើនប្រភេទ ។ បន្ទាប់មក ស្លឹក Lettuce ដែលលាងហើយនេះត្រូវបានសម្ងួត និងដាក់ទៅក្នុងស្បោងពិសេសដែលអុកស៊ីសែនអាចចេញចូលបាន និងរក្សាទុកនៅសីតុណ្ហភាព ៥ អង្សាសេ (ប្រហែល ៤១ អង្សាអេហ្វ) ។
ការរីកលូតលាស់នៃមីក្រុប និងគុណភាពផលិតផលត្រូវបានតាមដាននៅថ្ងៃទី ០, ៤, ៨, ១១ និងទី ១៤ ក្នុងពេលរក្សាទុក ។ លទ្ធផលបង្ហាញថា នៅចុងបញ្ចប់នៃពេលវេលារក្សាទុក ស្លឹក Lettuce ដែលមិនបានលាងសម្អាត និងស្លឹកដែលបានលាងសម្អាតដោយទឹកដែលប្រើឡើងវិញច្រើនដង មានប្រជាពលបាក់តេរីខ្ពស់ជាងស្លឹក Lettuce ដែលបានលាងសម្អាតដោយទឹកស្អាត ។
ការលាងសម្អាត Lettuce ក្នុងបរិមាណតិចយ៉ាងហ្មត់ចត់នៅក្នុងទឹកស្អាតក្នុងបរិមាណច្រើនផ្ដល់ជាលទ្ធផលនូវការបាត់បង់ខ្លិនតិចតួច ។
អ្នកស្រី Luo ក៏បានរកឃើញថា នៅពេលដែលទឹកត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ឡើងវិញនៅក្នុងដំណើរការលាងសម្អាត សារធាតុសរីរាង្គប្រមូលផ្តុំនៅក្នុងទឹកនោះ និងបន្ទាប់មកកាត់បន្ថយប្រសិទ្ធិភាពនៃសារធាតុអនាម័យណាមួយដែលបានលាយបញ្ចូលគ្នា ។
ការសិក្សានេះបានបង្ហាញពីឥទ្ធិពលផ្ទាល់នៃគុណភាពទឹកលាងសម្អាតទៅលើគុណភាពចុងក្រោយនៃផលិតផល ។
អ្នកស្រី Luo បានមានប្រសាសន៍ថា “ព័ត៌មានថ្មីនេះផ្ដល់ឲ្យអ្នកវេចខ្ចប់បន្លែនូវឧបករណ៍ថ្មីនៅក្នុងការគ្រោងរចនាប្រព័ន្ធលាងសម្អាត និងការគ្រប់គ្រងដំណើរការលាងសម្អាតដើម្បីលើកស្ទួយសុវត្ថិភាព និងគុណភាពម្ហូបអាហារ” ។ ការសិក្សានេះត្រូវបានចុះផ្សាយនៅក្នុងទស្សនាវដី HortScience។
ឧបករណ៍ថ្មីហៅថា “GrowthCurves USA” អនុញ្ញាតឲ្យអ្នកស្រាវជ្រាវតាមដានការរីកលូតលាស់របស់ពួកបង្ករោគនៅក្នុងសំណាកទឹកលាងសម្អាតនិមួយៗ រួមទាំងទឹកដែលប្រើប្រាស់ឡើងវិញបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស (Real time) ។ អតិសុខុមជីវវិទូនៃមន្ទីរពិសោធន៍ PQSL លោក Arvind Bhagwat និងកញ្ញា Liu Liu និស្សិតបញ្ចប់ការសិក្សា កំពុងប្រើប្រាស់ឧបករណ៍នេះដើម្បីជួយផ្នែកឧស្សាហកម្មបង្កើនប្រសិទ្ធិភាពសារធាតុអនាម័យ ។
តើត្រូវប្រើវិធីសាស្ត្រណាមួយ
វិធីសាស្ត្រថ្មីៗជាច្រើនក៏ត្រូវបានគេអភិវឌ្ឍន៍ និងសាកល្បងដើម្បីវាយតម្លៃពីប្រសិទ្ធិភាពរបស់ពួកវានៅក្នុងកំឡុងពេលលាងសម្អាតបន្លែក្នុងទ្រង់ទ្រាយឧស្សាហកម្ម ។ អ្នកស្រី Luo បានធ្វើការជាមួយផ្នែកឧស្សាហកម្មដើម្បីបង្កើតសារធាតុអនាម័យថ្មីមួយដែលអាចដំណើរការល្អជាមួយក្លរីនដើម្បីធ្វើជាសារធាតុផ្សំនៃសូឡុយស្យុងលាងសម្អាត ។ អ្នកស្រី Luo និងសហការីរបស់គាត់នៅសាកលវិទ្យាល័យ Illinois បានធ្វើការសាកល្បងជាក់លាក់ដោយបូកផ្សំការប្រើប្រាស់សារធាតុអនាម័យច្រើនប្រភេទជាមួយរលកសម្លេង Ultrasound គឺជាមធ្យោបាយមួយដើម្បីជម្រុញការជម្រុះចោលនូវសារធាតុកខ្វក់មុនពេលវេចខ្ចប់ ។
អ្នកស្រី Luo បានមានប្រសាសន៍ថា “ការសិក្សានេះបង្ហាញថា ការរួមបញ្ចូលគ្នានូវវិធីសាស្ត្រសូឡុយស្យុងលាងសម្អាតថ្មីជាមួយវិធីសាស្ត្រ Ultrasound អាចកាត់បន្ថយការឆ្លងបាក់តេរីរហូតដល់ ៤,៥ logs មានន័យថាបាក់តេរីបានថយចុះពីការបង្កើតក្រុម ៣០០.០០០ ទៅតិចជាង ១០ ក្រុម ។ ដូច្នេះ ការរួមបញ្ចូលនៃសារធាតុអនាម័យជម្រើសជាមួយ Ultrasound អាចប្រើប្រាស់ប្រកបដោយសក្ដានុពលដើម្បីធ្វើឲ្យប្រសើរនូវសុវត្ថិភាពចាកមីក្រុបនៃបន្លែស្លឹកបៃតងមុនពេលដំណើរការវេចខ្ចប់ ។”
អ្នកស្រី Yaguang Luo អ្នកបច្ចេកទេសម្ហូបអាហារ កំពុងតែសិក្សាពីទឹកលាងសម្អាត និងសារធាតុអនាម័យផ្សេងៗដើម្បីជម្រុញសុវត្ថិភាពចាកមីក្រុបលើ Spinach (ក្នុងរូបនេះ) Lettuce និងបន្លែស្លឹកបៃតងផ្សេងទៀត ។
សុវត្ថិភាពបន្ទាប់ពីវេចខ្ចប់
នៅពេលបិទភ្ជិត Lettuce និងបន្លែស្លឹកបៃតងទើបកាត់ថ្មីៗនៅក្នុងស្បោងកញ្ចប់ថ្លា ហៅថា “Films” បានផ្ដល់នូវការការពារមួយចំនួន ប៉ុន្តែតម្រូវឲ្យមានការស្រាវជ្រាវដើម្បីស្វែងយល់អំពីបរិស្ថាននៅក្នុងស្បោង និងពីវិធីដែលស្បោងមានឥទ្ធិពលចំពោះការរីកលូតលាស់របស់បាក់តេរី និងគុណភាពផលិតផល ។
ផ្នែកដ៏សំខាន់មួយនៃការថែរក្សាសុវត្ថិភាព ភាពស្រស់ និងអាយុកាលនៃ Lettuce និងបន្លែស្លឹកបៃតងដែលបានវេចខ្ចប់ គឺការរកឲ្យឃើញអំពីតុល្យការសមស្របនៃឧស្ម័ននៅក្នុងស្បោងកញ្ចប់ ។ បច្ចេកវិទ្យានេះហៅថា “ការកែសម្រួលបរិយាកាសកញ្ចប់ (MAP)” អនុញ្ញាតឲ្យបន្លែដែលកាត់ស្រស់ៗដកដង្ហើមយឺតៗក្នុងកំឡុងពេលរក្សាទុក ។
Films ដែលត្រូវបានគេផលិតរាប់រយប្រភេទមានអត្រាបញ្ជ្រាបអុកស៊ីសែនខុសៗគ្នា ដែលអនុញ្ញាតឲ្យបន្លែដែលកាត់រួចបន្តដកដង្ហើមក្នុងមួយកំឡុងពេលរក្សាទុក និងចែកចាយ ។ អ្នកស្រី Luo ក៏បានកំណត់អត្តសញ្ញាណកញ្ចប់ Films ដែលបំពេញបន្ថែមលើលក្ខណៈផ្ទាល់ខ្លួនរបស់បន្លែប្រភេទនិមួយៗ ។
បន្ថែមទៅលើលក្ខណៈបញ្ជ្រាបខ្យល់របស់ Films នៃកញ្ចប់ខុសៗគ្នា និងឥទ្ធិពលដែលអត្រាបញ្ជ្រាបទាំងនោះមានទៅលើគុណភាពនៃបន្លែ មានកត្តាជាច្រើនទៀតដែលរួមចំណែកចំពោះបរិយាកាសនៅក្នុងកញ្ចប់បន្លែស្លឹកបៃតង ។
ភាពស៊ាំរបស់បាក់តេរីនៅក្នុងស្បោងវេចខ្ចប់
អតិសុខុមជីវវិទូនៃមន្ទីរពិសោធន៍ PQSL លោក Arvind Bhagwat បានធ្វើអង្កេតថាតើកម្រិតការលូតលាស់នៃបាក់តេរីមានភាពខុសគ្នាឬទេរវាង Lettuce កាត់រួចវេចខ្ចប់នៅក្នុងបរិយាកាសកែសម្រួលបិទភ្ជិត និងស្លឹក Lettuce វេចខ្ចប់នៅក្នុងបរិយាកាសធម្មតា ។
ដើម្បីឲ្យជាលិកាបន្លែដកដង្ហើមនៅក្នុងកម្រិតអប្បរមា ដែលធ្វើដូចនេះ Salad វេចខ្ចប់នៅស្រស់បានយូរ អ្នកវេចខ្ចប់បានទទួលយក MAP មួយប្រភេទដែលមានអុកស៊ីសែនតិច ។ ដើម្បីរក្សាបន្លែឲ្យនៅស្រស់ ឧស្ម័នមានសុវត្ថិភាព និងអាចទទួលយកបានផ្សេងៗទៀតត្រូវបានប្រើប្រាស់ជំនួសអុកស៊ីសែន ។
លោក Bhagwat បានចាប់ផ្ដើមជាមួយនឹងការសន្មតថា នៅលើ Lettuce ប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នក បាក់តេរីកំពុងតែស្រេកឃ្លានអាហារូបត្ថម្ភ ។ នៅក្នុងការអស់សង្ឃឹមរបស់ពួកគេក្នុងការរស់រានមានជីវិត និងរីកលូតលាស់ បាក់តេរីទាំងនោះព្យាយាមសម្របខ្លួនទៅនឹងការប្រែប្រួលបរិស្ថាន ។ លោក Bhagwat បានសិក្សាពីវិធីដើម្បីរស់រានរបស់បាក់តេរីលើស្លឹក Lettuce ដែលបានបិទភ្ជិតនៅក្នុងកញ្ចប់ Films ។ លោកចង់ដឹងថាតើការខ្វះអុកស៊ីសែននឹងធ្វើឲ្យការខំប្រឹងប្រែងដើម្បីរស់នៃបាក់តេរីកាន់តែពិបាកនៅក្នុងពោះវៀនរបស់មនុស្សឬទេ ។
គួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើល លោក Bhagwat បានរកឃើញថា នៅក្នុងការឆ្លើយតបទៅនឹងការប្រឈមថប់ដង្ហើម បូករួមនឹងអាហារូបត្ថម្ភដែលផ្ដល់ដោយស្លឹកបន្លែកាត់ បាក់តេរីកាន់តែខ្លាំង រស់រានបានល្អប្រឈមនឹងទឹកគន្ថ្រីក្រពះ ។
លោក Bhagwat មានប្រសាសន៍ថា “សំណាងដែរ យើងរកឃើញថាបាតុភូតនេះកើតឡើងតែនៅពេលដែលស្បោងSalad ត្រូវបានទុកនៅក្នុងសីតុណ្ហភាពដែលហៅថា មិនសមស្រប (Abusive temperature) គឺថា Salad កាត់ថ្មីៗ និងវេចខ្ចប់ត្រូវបានទុកក្នុងសីតុណ្ហភាពបន្ទប់ ឬមិនរក្សាទុកក្នុងទូរទឹកកកសម្រាប់រយៈពេលយូរ ។”
លោក Arvind Bhagwat បូមសំណាកឧស្ម័នពីស្បោង Lettuce រក្សាទុកនៅក្នុងកញ្ចប់បរិយាកាសកែសម្រួលនៅក្នុង Film ដែលកំណត់ការជ្រាបនៃអុកស៊ីសែន ។
ការស្វែងរកសីតុណ្ហភាពសមស្រប
ដោយទទួលបានជោគជ័យជាមួយ MAP មានប្រសិទ្ធិភាពពីការធ្វើឲ្យត្រជាក់ លោក Bhagwat ក៏បានសាកល្បងពីសីតុណ្ហភាពខុសៗគ្នា ។ នៅក្នុងការសិក្សាមួយ បាក់តេរីត្រូវបានអនុវត្តលើ Lettuce ទើបកាត់ថ្មីៗ និងរក្សាទុកនៅក្នុងស្ថានភាព MAP ខុសៗគ្នាក្នុងរយៈពេល ៨ ថ្ងៃ ។
ស្ថានភាពអុកស៊ីសែនទាបត្រូវបានកំណត់ក្នុងចន្លោះ ០,៥%‑១% នៃបរិមាណអុកស៊ីសែននៅក្នុងកញ្ចប់បិទជិត ។ ស្ថានភាពអុកស៊ីសែនធម្មតាត្រូវបានកំណត់ ២០% នៃបរិមាណអុកស៊ីសែននៅក្នុងកញ្ចប់បិទជិត ។
នៅពេលរក្សាទុកនៅក្នុងស្ថានភាពអុកស៊ីសែនទាបបំផុត និងនៅសីតុណ្ហភាព ១៥ អង្សាសេ (ប្រហែល ៥៩ អង្សាអេហ្វ) ឬលើសនេះ បាក់តេរីកាន់តែមានភាពធន់ទ្រាំនឹងទឹកគន្ថ្រីក្រពះ ។ ប៉ុន្តែ គ្មានភាពធន់ទ្រាំក្នុងចំណោមបាក់តេរីចំពោះការរក្សាទុកនៅក្នុងស្ថានភាពអុកស៊ីសែនទាបបំផុត និងនៅសីតុណ្ហភាព ១០ អង្សាសេ (ប្រហែល ៥០ អង្សាអេហ្វ) ឬទាបជាងនេះ ។
លើសពីនេះ កម្រិតធម្មតានៃបរិយាកាសអុកស៊ីសែនមិនមែនជាហេតុនាំឲ្យបាក់តេរីមានភាពធន់ទ្រាំទេ ទោះជាសំណាក Salad ត្រូវបានទុកនៅសីតុណ្ហភាពមិនសមស្របក៏ដោយ ។
លោក Bhagwat បានមានប្រសាសន៍ថា “របកគំហើញនេះគូសបញ្ជាក់ពីគ្រោះថ្នាក់ពាក់ព័ន្ធនឹងសីតុណ្ហភាពរក្សាទុកមិនសមស្រប ជាពិសេសនៅពេលប្រើប្រាស់ MAP ដើម្បីពន្យាជីវិតនៃផលិតផលស្រស់ ។ សីតុណ្ហភាពមិនសមស្របផ្ដល់ឱកាសឲ្យពួកបង្ករោគរីកលូតលាស់ និងមានភាពធន់ទ្រាំ ។ ភាពធន់ទ្រាំកើនឡើងផ្ដល់ឲ្យវានូវសមត្ថភាពបំបែកភ្នាក់ងារការពារក្រពះរបស់មនុស្ស ហើយបង្កជាជម្ងឺ ។”
លោក Bhagwat បានមានប្រសាសន៍ថា “របកគំហើញនេះក៏បានបញ្ជាក់ពីសារៈសំខាន់នៃការប្រើប្រាស់ប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវនៃ MAP ។ សីតុណ្ហភាពរក្សាទុកសមស្របមានសារៈសំខាន់ក្នុងការកម្រិតជាអប្បបរមានៃការសម្របខ្លួនរបស់បាក់តេរី ។”
ការសិក្សានេះបានបោះពុម្ពផ្សាយនៅខែមេសា ឆ្នាំ២០០៨ នៅក្នុងទស្សនាវដី Journal of Food Science ។ វាបង្ហាញពីសារៈសំខាន់ក្នុងការរក្សាទុក Salad ដែលត្រៀមនឹងបរិភោគនៅក្នុងសីតុណ្ហភាពត្រជាក់ (Cold) ។
ព័ត៌មានថ្មីៗគឺជាតម្រូវការដើម្បីធ្វើឲ្យជាក់ច្បាស់អំពីសុវត្ថិភាពនៃបន្លែកាត់ថ្មីៗ ។ របកគំហើញពីការសិក្សាទាំងនេះកំពុងតែនាំទៅកាន់យុទ្ធសាស្ត្រអន្តរាគមន៍ថ្មីៗ ដែលផ្ដោតលើការធ្វើឲ្យប្រាកដថាបាក់តេរីបង្ករោគមិនរីកលូតលាស់នៅលើបន្លែមុនពេល និងក្រោយពេលដំណើរការវេចខ្ចប់ ។
បកប្រែ និងផ្សព្វផ្សាយដោយមានការអនុញ្ញាតពី USDA (Agricultural Research/July 2008)
អ្នកស្រី Yaguang Luo និងអ្នករោគសាស្ត្រដំណាំ James McEvoy ប្រមូលសំណាកស្លឹក Coriander កាត់ថ្មីៗពីម៉ាស៊ីនលាងសម្អាត ។ វិធីសាស្ត្រអនាម័យផ្សេងៗត្រូវបានអភិវឌ្ឍន៍ និងសាកល្បងពីប្រសិទ្ធិផលរបស់វាក្នុងកំឡុងពេលលាងសម្អាតក្នុងលក្ខណៈទ្រង់ទ្រាយឧស្សាហកម្ម ។
