Chouk Khmer

March 4, 2009

កម្ចី​អក្សរ​ខ្មែរ​ដោយ​ជនជាតិ​សៀម

សិលាចារឹក​នៅ​សុខោទ័យ​កម្ចី​អក្សរ​ខ្មែរ​របស់​ជនជាតិ​សៀម​ សព្វថ្ងៃ​គេ​រក្សា​នៅ​ភូមា​

សិលាចារឹក​នៅ​សុខោទ័យ​កម្ចី​អក្សរ​ខ្មែរ​របស់​ជនជាតិ​សៀម​ សព្វថ្ងៃ​គេ​រក្សា​នៅ​ភូមា​

អ្នកជំនាញ​ស្រាវជ្រាវ​ខាង​ប្រវត្ដិសាស្ដ្រ​កម្ពុជា​បាន​រក​ឃើញ​ ​“កម្ចី​អក្សរ​ខ្មែរ” ដោយ​ជនជាតិ​សៀម​ ​ត្រូវ​បាន​ចារឹក​ឡើង​នៅ​ពាក់​កណ្ដាល​សតវត្សរ៍​ទី​១៤​ ​ឬ​ដើម​សតវត្សរ៍​ទី​១៥​យ៉ាង​ប្រាកដ​ ហើយ​ផ្ទាំង​សិលា​នោះ​រក្សា​ទុក​ក្នុង​សារមន្ទីរ​បុរាណវិទ្យា​ទីក្រុង​បាហ្គាន​ ប្រទេស​ភូមា​បច្ចុប្បន្ន ។

បណ្ឌិត​មីសែល​ ​ត្រាណេ​ ​ជំនាញ​ខាង​ប្រវត្ដិសាស្ដ្រ​ប្រទេស​កម្ពុជា​បាន​ធ្វើការ​បកស្រាយ​គំហើញ​ថ្មី​ថា​ ​នៅ​សារមន្ទីរ​បុរាណវិទ្យា​នៃ​ទីក្រុង​បាហ្គាន​ ​ប្រទេស​ភូមា​សព្វថ្ងៃ​ គេ​ឃើញ​មាន​តម្កល់​ទុក​នូវ​ផ្ទាំង​សិលាចារឹក​សៀម​ជា​ច្រើន​ផ្ទាំង​ ​ដែល​បាន​មក​ពី​តាវ៉យ​ ​និង​មេកហ្គូយ​ ​ដែល​ជាទី​ប្រជុំជន​ចាស់​របស់​ជនជាតិ​មន​ស្ថិត​ក្នុង​ភូមិភាគ​ខាង​ក្រោម​នៃ​ប្រទេស​ភូមា ។

លោក​បណ្ឌិត​បានឱ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា​ ​“ក្នុង​ចំណោម​សិលាចារឹក​សៀម​ទាំងនោះ​ ​គេ​ឃើញ​មាន​សិលាចារឹក​មួយ​ផ្ទាំង​ចុះ​លេខ​រៀង​៩៤​ដែល​ប្រហែល​ជា​ត្រូវ​បាន​គេ​រក​ឃើញ​នៅ​ឆ្នាំ​១៩២១ ម្ល៉េះ​នៅ​ទីក្រុង​តាវ៉យ​ ​ត្រូវ​បាន​សរសេរ​ជា​ភាសា​សៀម​ ​តែ​ប្រើ​តួ​អក្សរ​ខ្មែរ​សម័យ​ក្រោយ​អង្គរ ។ ផ្ទាំង​សិលាចារឹក​នេះ​សរសេរ​អក្សរ​ខ្មែរ​ ​២៥​បន្ទាត់ ថ្វី​ត្បិត​តែ​ផ្នែក​ខាងលើ​ ​និង​ចំហៀង​ត្រូវ​បាក់​ ក៏​ប៉ុន្ដែ​នៅ​រក្សា​បាន​នូវ​ខ្លឹមសារ​ទាំងស្រុង​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ប្រវត្ដិសាស្ដ្រ​សៀម” ។

បុរាណវិទ្យា​ខ្មែរ​យើង​បាន​ចាត់​ទុក​វត្ដមាន​របស់​សិលាចារឹក​សៀម​ដំបូង​នេះ​ថា​ មិនមែន​ជា​ការ​ចៃដន្យ​អ្វី​ទេ​ព្រោះថា​ភូមិភាគ​នេះ​ស្ថិត​ក្រោម​ការ​គ្រប់គ្រង​ត្រួតត្រា​ដោយ​រាជវង្ស​ចាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១២៨៧​មក​ដោយ​ព្រះ​អង្គ​ម្ចាស់ ​វរេរូ​ ដែល​ត្រូវ​ជា​ព្រះរាជ​បុត្រា​ធម៌​របស់​ព្រះបាទ​រាម​កំហែង​ ព្រះមហាក្សត្រា​ដ៏​ខ្លាំងពូកែ​នៃ​នគរ​សុខោទ័យ​(អតីត​ទឹកដី​ខ្មែរ) ។

ការ​សិក្សា​ប្រៀបធៀប​នៃ​តួអក្សរ​ចារឹក​ខាងលើ​នេះ​ទៅ​នឹង​សិលាចារឹក​សុខោទ័យ​លេខ​៤​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​ចារ​នៅ​ឆ្នាំ​១៣៦០​ និង​សិលាចារឹក​លេខ​៨​ជា​ភាសា​សៀម​ប្រើ​តួអក្សរ​ខ្មែរ​ចារ​ក្រោយ​ឆ្នាំ​១៤០៦​ ​ដោយ​លោក​គ្រិសវូល​ នោះ​ លោក​បណ្ឌិត​មីសែល​ ​ត្រាណេ​ ​បាន​បញ្ជាក់​ឱ្យ​ដឹង​ថា​ ពី​ពាក់​កណ្ដាល​សតវត្សរ៍​ទី​១៣​រហូត​ដល់​ដើម​សតវត្សរ៍​ទី​១៥​ ​ជនជាតិ​សៀម​នៅ​តែ​ប្រើ​តួអក្សរ​ខ្មែរ​នៅ​ក្នុង​ឯកសារ​ជា​ផ្លូវការ​របស់​ពួក​គេ​នៅឡើយ ។ ការ​តាំង​កាលបរិច្ឆេទ​នេះ​ ​ដែល​ជា​លទ្ធផល​នៃ​ការ​វិភាគ​នេះ​ ​លោក​មីសែល​ ​គិត​ថា​ពិត​ជា​សម​ស្រប​ទៅ​នឹង​ព្រឹត្ដិការណ៍​នយោបាយ​ក្នុង​តំបន់ ។ ដោយហេតុ​ថា​ទីក្រុង​តាវ៉យ​ នេះ​ ​ត្រូវ​បាន​កាន់កាប់​ដោយ​ព្រះរាជ​វង្សានុវង្ស​សៀម​នា​សម័យ​អយុធ្យា​នៅ​ពាក់កណ្ដាល​សតវត្សរ៍​ទី​១៤​ ​ក្នុង​ខណៈ​ដែល​ទីក្រុង​មន​មួយ​ទៀត​ឈ្មោះ​ប៉េហ្គូ​ ​ឬ​ប៉េគូ​ វិញ​ ​បាន​រក្សា​អធិបតេយ្យភាព​របស់​ខ្លួន​ត្រឹម​តែ​ដល់​ឆ្នាំ​១៥៣៩ តែ​ប៉ុណ្ណោះ ។

សរុប​សេចក្ដី​មក​ សិលាចារឹក​សៀម​ប្រើ​អក្សរ​ខ្មែរ​របស់​យើង​ពិតជា​ត្រូវ​បាន​ចារ​ឡើង​នៅ​ពាក់កណ្ដាល​សតវត្សរ៍​ទី​១៤ ឬ​ដើម​សតវត្សរ៍​ទី​១៥​យ៉ាង​ប្រាកដ ។ លោក​បុរាណ​វិទូ​យើង​បាន​បញ្ជាក់​យ៉ាង​ដូច្នេះ​ថា​ ​អត្ថប្រយោជន៍​នៃ​សិលាចារឹក​នេះ​ ​គឺ​ការ​បង្ហាញ​បញ្ជាក់​ថា​ ពី​ដើម​ជនជាតិ​សៀម​ ​ដែល​ជា​មនុស្ស​ចំណូល​ថ្មី​ក្នុង​តំបន់​មិន​ទាន់​មាន​អក្សរ​ដើម្បី​កត់ត្រា​ប្រចាំ​ជាតិ​សាសន៍​នៅឡើយ​ទេ​ក្នុង​ទំព័រ​ប្រវត្ដិសាស្ដ្រ ។ ដូច្នេះ​ហើយ​ជនជាតិ​នេះ​បាន​ប្រើ​តួអក្សរ​ខ្មែរ​ជា​បណ្ដោះអាសន្ន​ ហើយ​កម្ចី​អក្សរ​ខ្មែរ​នេះ​ ​នៅ​ពេញ​និយម​នៅឡើយ​រហូត​ដល់​សម័យ​អយុធ្យា​ ​ពោល​គឺ​ ​រហូត​ដល់​ដើម​សតវត្សរ៍​ទី​១៥​នៃ​គ្រិស្ដសករាជ ៕

(អត្ថបទ​ដកស្រង់​ពី​សារព័ត៌មាន​រស្មីកម្ពុជា​ ​ថ្ងៃ​ទី​២០/១០/០៨)

 

 អត្ថបទ​ពាក់ព័ន្ធៈ  ប្រាសាទព្រះវិហារ ឬ ព្រះវិហាន ?

 






















Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Helga Cleve