ដុះលូតលាស់នៅតំបន់ត្រូពិចជាដំណាំចំការ ដូងផ្ដល់ជាផលិតផលកសិកម្មសំខាន់ៗយ៉ាងច្រើន រួមមានផ្លែ និងអនុផលកែច្នៃមួយចំនួនទៀត ។ នៅសហរដ្ឋអាមេរិច ដើមដូងជាឈើត្រូពិចសម្រាប់តុបតែងលម្អដែលមានតម្រូវការខ្ពស់ ជាធាតុផ្សំក្នុងការតុបតែងទេសភាព ជាពិសេសនៅក្នុងរដ្ឋផ្លរីដា ។
ប៉ុន្តែនៅក្នុងទសវត្សឆ្នាំ១៩៧០ ជម្ងឺស្លាប់ពណ៌លឿង (LY) បានបង្ហិនបង្ហោចធាងនិងស្លឹកដូងនៅភាគខាងត្បូងផ្លរីដា ហើយដល់ឆ្នាំ១៩៨៣ បានបំផ្លាញដើមដូងប្រហែល១០០,០០០ដើម ។ បន្ទាប់មកក្រសួងព្រៃឈើនៃរដ្ឋផ្លរីដាបានចាប់ផ្ដើមកម្មវិធីជម្រើសវិទ្យាដូង (បង្កាត់ពូជ) នៅស្ថានីយស្រាវជ្រាវសាកវប្បកម្មអនុតំបន់ត្រូពិច (SHRS) នៃសេវាកម្មស្រាវជ្រាវកសិកម្ម (ARS) នៅក្នុងក្រុងម៉ៃអាមីដើម្បីសាកល្បងដោះស្រាយបញ្ហានេះ ។ គោលបំណងនៃកម្មវិធីជម្រើសវិទ្យានោះគឺអភិវឌ្ឍន៍ពូជថ្មីដែលធន់ទ្រាំនឹងជម្ងឺ LY និងបង្កើតគ្រាប់ពូជពីប្រភេទដូងដាំដុះដែលធន់ទ្រាំ ។ ជីវករដូង (Germplasm) ទទួលបានពីក្រុមប្រឹក្សាភិបាលដូងហ្សាម៉ៃកា (Jamaican Coconut Board) ដើម្បីធ្វើជម្រើសវិទ្យា និងសិក្សាពីការគ្រប់គ្រងជម្ងឺនៅ SHRS និងនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវ និងអប់រំ Fort Lauderdale នៃសាកលវិទ្យាល័យផ្លរីដា ។
យុទ្ធសាស្ត្រនានាសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងជម្ងឺ LY ផ្តោតទៅលើការផ្លាស់ប្ដូរពូជដូងដែលមានដើមខ្ពស់មិនធន់នឹងជម្ងឺដោយពូជដូងតឿដែលធន់ទ្រាំ ។ នៅពេលដែលមូនិធិរបស់រដ្ឋត្រូវបានបញ្ចប់ ការប្រមូលផ្ដុំជីវករនៅគង់វង្ស និងបន្ទាប់មកត្រូវបានរួមបញ្ចូលទៅក្នុងប្រព័ន្ធជាតិជីវកររុក្ខជាតិ ។
នៅពេលដែលសេនេទិចវិទូ Alan Meerow ចូលបម្រើការនៅ ARS នៅឆ្នាំ១៩៩៩ លោកបានចាប់ផ្ដើមពិនិត្យឡើងវិញនូវជីវករដូងនៅ SHRS ។ ពូជដូងតឿ Fiji Dwarf (ត្រូវបានស្គាល់ជា “Niu Leka” ផងដែរ) ដុះឡើងជារតនវត្ថុមានតម្លៃក្នុងចំណោមពូជផ្សេងៗទៀត ដោយសារតែកំពូលធ្ងន់តាន់នៃស្លឹកខ្លីស្រអាប់ ជាលក្ខណៈពិសេសដែលជាតម្រូវការរបស់អ្នកដាំឈើដើម្បីលម្អ អ្នកទេសភាពនិយម និងអ្នកសួនច្បារនិយម ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក លោក Meerow និងសាកវប្បកម្មវិទូរបស់ SHRS ឈ្មោះ Tomas Ayala-Silva បានបន្តការស្រាវជ្រាវជាមួយពូជ Fiji Dwarf ក្នុងបំណងធ្វើឧស្សាហកម្មផ្នែកទេសភាពសាកវប្បកម្មត្រូពិច ។
ដើមកំណើតពិតប្រាកដនៃពូជដូងតឿ Fiji Dwarf មិនត្រូវបានគេដឹងទេ ប៉ុន្តែទីកន្លែងចំណាស់បំផុតដែលគេស្គាល់គឺតំបន់ប៉ាស៊ីហ្វិចខាងត្បូង ។ ដូងពូជនេះមើលទៅដូចគ្នានឹងពូជដូងដើមខ្ពស់ដែរ ប៉ុន្តែមានគល់ប៉ោង ។ វាមានចរិតការបន្តពូជឆ្លងក្រៅពូជ ជាដំណើរការដែលបង្ហាញឲ្យឃើញសម្ភារៈហ្សែនមិនពាក់ព័ន្ធគ្នានៅក្នុងខ្សែសង្វាក់ជម្រើសវិទូ ដែលធ្វើឲ្យកាត់បន្ថយនូវឱកាសឆ្លងជម្ងឺ ឬហ្សែនមិនប្រក្រតីនៃដើមដូងនិមួយៗ ។ ពូជដូងតឿ Fiji Dwarf ផ្ដល់ផ្លែធំៗ ប៉ុន្តែមានផេណូទីបផ្លែពណ៌ក្រហមស្រអាប់ និងផ្លែពណ៌លឿង ។ ពូជនេះក៏មានភាពធន់ទ្រាំប្រែប្រួលចំពោះជម្ងឺ LY នៅក្នុងរដ្ឋផ្លរីដា ប៉ុន្តែជាពូជដែលពុំទទួលរងជម្ងឺខ្វះសារធាតុចិញ្ចឹមដែលញាំញ៉ីប្រភេទដូងផ្សេងៗទៀតដែលដាំដុះនៅលើដីមិនសូវមានជីជាតិនៃរដ្ឋផ្លរីដា ។
ចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០០១ អ្នកស្រាវជ្រាវនៃ SHRS បានប្រើឧបករណ៍ម៉ូលេគុលដើម្បីស្រាវជ្រាវពីហ្សែនរបស់ដូងតឿ Fiji Dwarf និងពូជដទៃទៀត ។ លោក Meerow និង Silva ចង់ដឹងពីការកំណត់អត្តសញ្ញាណផេណូទីបធន់ទ្រាំនឹងជម្ងឺ LY របស់ដូងតឿ Fiji Dwarf ។ មកទល់ពេលនេះ ទិន្នន័យបានបង្ហាញថា ដូងតឿ Fiji Dwarf មានភាពចម្រុះហ្សែនខ្ពស់បំផុតទី២ក្នុងចំណោមប្រភេទពូជផ្សេងៗបន្ទាប់ពីប្រភេទពូជមានដើមខ្ពស់ ដូចជា Panama Tall និងមានហ្សែនពិសេសដោយឡែកច្រើនបំផុតក្នុងចំណោមក្រុមគ្រាប់ពូជដែលបានសិក្សា ។
លើសពីនេះទៀត នៅក្នុងកំឡុងពេល៨ឆ្នាំកន្លងមកនេះ មិនមានដូងតឿ Fiji Dwarf ណាមួយស្លាប់ដោយជម្ងឺ LY នៅ SHRS ឡើយ ។ វាអាចជាការពិត សម្ភារៈដែលបានដាំដុះនៅ SHRS តំណាងឲ្យពូជដែលធន់ទ្រាំពេញលេញ ប៉ុន្តែតម្រូវឲ្យមានការស្រាវជ្រាវបន្ថែមទៀតដើម្បីបញ្ជាក់ ។ បច្ចុប្បន្ននេះ ពុំមានកម្មវិធីជ្រើសសម្រាំងជម្ងឺ LY នៅ SHRS ទេ ដូច្នេះការសង្កេតទាំងនេះនៅតែជារឿងដំណាលមួយ ។
ឥឡូវនេះ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រ ARS កំពុងតែធ្វើការជាមួយ Dade Chapter នៃសមាគមបណ្ដុះកូនឈើ អ្នកដាំដុះ និងទេសភាព ដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍សួនផលិតគ្រាប់ពូជនៅផ្លរីដាខាងត្បូង ពាក់ព័ន្ធនឹងពូជដែលមានផេណូទីប Fiji Dwarf និងអាចមានពូជផ្សេងៗទៀត ។ អត្ថបទដោយ Alfredo Flores, ARS
បកប្រែ និងផ្សព្វផ្សាយដោយមានការអនុញ្ញាតពី USDA (Agricultural Research/May-June 2008)
ដើមដូងតឿ Fiji Dwarf (ហៅថា Niu Leka ផងដែរ) ចំនួន០២ដើម (នៅខាងមុខ) នៅឯស្ថានីយស្រាវជ្រាវសាកវប្បកម្មអនុតំបន់ត្រូពិច ក្រុងម៉ៃអាមី រដ្ឋផ្លរីដា ។ ដើមអំបូរដូងខ្ពស់ជាងនៅខាងក្រោយគឺជា Royal Palm (អំបូរដូងនៅតំបន់ការីបៀន គេដាំសម្រាប់តែងលម្អ) ។
