Chouk Khmer

January 27, 2012

តើ ​បុរស និង ស្ត្រី ខុស​គ្នា​ត្រង់​ណា ?

 

កាល​ពី​សប្ដាហ៍ នៅ​ពេល​កំពុង​ជជែក​គ្នា​លែង​ជាមួយ​មិត្តភក្ដិ​អំពី​ការ​ស្លៀកពាក់​របស់​មនុស្ស​ប្រុស និង​មនុស្ស​ស្រី យើង​ក៏​បាន​ចងក្រង​ជា​ប្រយោគ​គួរ​ឲ្យ​អស្ចារ្យ​មួយ ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​សំណួរ​ថា «តើ​បុរស និង​ស្ត្រី​ខុស​គ្នា​ត្រង់​ណា ?» ។ ចម្លើយ​ដ៏​សាមញ្ញ​គឺ «បុរស​ពាក់​អាវ​ទ្រាប់ ខោ​ទ្រ រី​ឯ​ស្ត្រី​វិញ ពាក់​អាវ​ទ្រ ខោ​ទ្រាប់» ។

 

December 31, 2011

ជូនពរ​ឆ្នាំ​ថ្មី​ឆ្នាំ​សកល ២០១២

 

 

September 18, 2011

ញឹក​ពេក លេច​ដំរី

អត្ថាធិប្បាយ

«ញឹក​ពេក លេច​ដំរី» សុភាសិត​នេះ​ពន្យល់​ពី​ការ​តឹងតែង រឹតត្បិត​នៃ​បទបញ្ជា ឬ​ច្បាប់​វិន័យ ដែល​ជនណា​ម្នាក់​ដាក់​កំហិត​ឲ្យ​គេ​ធ្វើ​តាម ឲ្យ​បាន​ម៉ត់ចត់ ជា​ច្បាប់​ដែល​ពិបាក​អនុវត្ត (តឹង​ហួស) ។

បទបញ្ញត្តិដែល​តឹង​ពេក​ក្នុង​រឿង​អ្វី​មួយ ឧទាហរណ៍ ហាម​មិន​ឲ្យ​លេង​ល្បែង​ស៊ីសង ហាម​សុរា ហាម​អំពើ​ពេស្យា ។ល។ អាច​ឲ្យ​អំពើ​ទាំង​នោះ លេច​ឡើង​មាន​ទំហំ​ប៉ុន​ដំរី (ធំ) នៅ​កន្លែង​លួច​លាក់​ណា​មួយ​ដែល​អាជ្ញាធរ​មិន​ងាយ​នឹង​ចាប់​បាន​ឡើយ ។

នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​នីមួយៗ​ក៏​អាច​មាន​រឿង​បែប​នេះ​កើត​ឡើង​បាន​ដែរ ប្រសិនបើ​មាតា​បិតា​រឹតត្បិត​កូន​ហួស​ហេតុ​ (បង្ខំ) ឲ្យ​កូន​ស្ដាប់​បង្គាប់​ខ្លួន​ខុស​ឆន្ទៈ​របស់​ពួក​គេ ។

បទបញ្ជា​ណា​ដែល​មិន​ស្រប​នឹង​ឆន្ទៈ​នៃ​មនុស្ស​ភាគច្រើន ហើយ​ខុស​ដំណើរ​ធម្មជាតិ ច្រើន​នាំ​ឲ្យ «លេច​ដំរី» គឺ​ថា នាំ​ឲ្យ​មាន​ការ​រំលោភ​យ៉ាង​ធំ ។

ដោយ ម៉ែន រៀម សៀវភៅ​រសជាតិ​ភាសា​ខ្មែរ

 

ចិត្ត​តិច​ស៊ី​ត្រី​អាំង ចិត្ត​ខ្លាំង​ស៊ី​អំបិល

និយមន័យៈ អំពើ​គុណ និង​ទោស​នៃ​កម្លាំង​ចិត្ត ។

អត្ថាធិប្បាយ

ចិត្ត​តិច​ស៊ី​ត្រី​អាំង

ចិត្ត​តិច​ នៅ​ពេល​នេះ លោក​សំដៅ​យក​មនុស្ស​ណា​ដែល​មាន​ចិត្ត​ត្រជាក់ ចិត្ត​ស្ងប់ មាន​ខន្តី​អំណត់​អត់​ទ្រាំ មិន​ក្ដៅ​ក្រហាយ ឆាប់​ច្រឡោត តោតតូង ។ មនុស្ស​នេះ កាល​បើ​ធ្វើ​ការងារ​អ្វី​តែង​ប្រកប​ដោយ​ចិត្ត​អំណត់ តស៊ូ​មោះមុត ព្យាយាម​ធ្វើ​ការ​នោះ​ទាល់​តែ​បាន​សម្រេច ។

ម្យ៉ាង​ទៀត មនុស្ស​នេះ បើ​មាន​ការ​ស្ដី​បន្ទោស​ពី​នាយ​ចៅហ្វាយ ឬ​ពី​មិត្តភក្តិ​ខ្លះ ក៏​ចេះ​អត់​ធ្មត់​សង្កត់​ចិត្ត​មិន​តប​ត​វិញ​ទេ ។ ដោយសារ​គេ​មាន​ចិត្ត​ធ្ងន់ ឬ​ចិត្ត​តិច​នេះ​ហើយ ធ្វើ​ឲ្យ​គេ​ទទួល​បាន​នូវ​ការ​ស្រលាញ់​រាប់​អាន​ពី​អ្នក​ផង​ទាំង​ពួង ។

ចិត្ត​ខ្លាំង​ស៊ី​អំបិល

និស្ស័យ​មនុស្ស​ចិត្ត​ខ្លាំង ឬ​ចិត្ត​ច្រើន កាលបើ​មាន​អ្នកណា​ធ្វើ​ឲ្យ​ទាស់​ចិត្ត​តែ​បន្តិច តែង​ក្ដៅ​ក្រហាយ រម៉ាំង​រម៉ោក​ជា​និច្ច ។ បើ​គេ​ធ្វើ​ការងារ​អ្វី​ក៏​មិន​បាន​ស្អាត​ល្អ​ដែរ ។ ព្រោះ​បើ​ទាស់​ចិត្ត​តែ​បន្តិច គេ​បោក​ប្រាស់​ខូច​ខ្ទេចខ្ទី​អស់ ។

ម្យ៉ាង​ទៀត មនុស្ស​នេះ បើ​មាន​ការ​ស្ដី​បន្ទោស​ពី​នាយ​ចៅហ្វាយ ឬ​ពី​មិត្តភក្តិ​ខ្លះ ទោះ​ក្នុង​ន័យ​អប់រំ​កែលម្អ​ក៏​ដោយ ក៏​គេ​មាន​ចិត្ត​​ខ្លាំង​ខេង​ក្រេវក្រោធ រហូត​ដល់​ហ៊ាន​តប​ត​ពាក្យ​សម្ដី​ដោយ​ឥត​កោត​ក្រែង​ទៀត​ផង ។ ជួន​កាល មេ​កោយ​អត់​ទ្រាំ​មិន​បាន​ក៏​ដក​ចេញ ឬ​ផ្លាស់​ចេញ​ក៏​មាន ។ ពេល​នេះ គេ​ត្រូវ​ស៊ី​អំបិល​ហើយ ។

 

សុភាសិតផ្សេងទៀត

 

សម្គាល់​ពាក្យ «កាំ» និង «កម្ម»

«កាំ» (ន.) អ្វីៗ​ដែល​រៀប​ជា​ជាន់ ជា​ថ្នាក់​សម្រាប់​ទល់ សម្រាប់​ទ្រ សម្រាប់​រង ឧ. កាំជណ្ដើរ កាំ​រទេះ កាំជ្រួច កាំ​រន្ទះ កាំភ្លើង កាំភ្លោះ ។

«កម្ម» (ន. បា.) អំពើ ទោះ​អំពើ​ល្អ​ក្ដី អាក្រក់​ក្ដី​ក៏​ហៅ​ថា​កម្ម ឧ. កម្ម​ជា​កុសល កម្ម​ជា​អកុសល ទទួល​រង​កម្ម តាម​កម្ម​ចុះ គឺ​ទទួល​រង​តាម​អំពើ​ដែល​ខ្លួន​បាន​ធ្វើ បាន​សន្សំ​មក​ហើយ ។

ចំណាំ   «កម្មករ» (ន. បា.) អ្នក​ស៊ីឈ្នួល ។

«កម្មក្ខ័យ» (ន. បា.) ដំណើរ​អស់​កម្ម ឧ. គាត់​ស្លាប់​ដោយ​កម្មក្ខ័យ​របស់​គាត់ ។

«កម្មន្តរាយ» (ន.) អន្តរាយ​ខូចខាត​ការងារ ។

«កម្មជ្ជវាត» (ន.) ខ្យល់​កើត​អំពើ​កម្ម គឺ​ខ្យល់​ដែល​បក់​ក្នុង​ឧទរ​មាតា​កាល​ប្រសូត​បុត្រ ។

«កម្មន្តសាល» (ន.) រោង​សម្រាប់​ធ្វើ​ការ​របរ​ផ្សេងៗ ។

«កម្មសិទ្ធិ» (ន.) វត្ថុ​ដែល​សម្រេច​តាម​អំណាច​ច្បាប់​ថា​ជា​របស់​ខ្លួន​ដាច់​ស្រេច​ហើយ ។ល។

កម្មវត្ថុ - កម្មបថ - កម្មវិធី - កម្មវាចា - កម្មវិបាក - កម្មស្សទ្ធា - កម្មវាចក - កម្មយតនៈ

 

ស្វែងយល់​ពាក្យ «ខ្វោកខ្វាក»

«ខ្វោក​ខ្វាក» តាម​វចនានុក្រម​បាន​សេចក្ដី​ថា សូរ​ឮ​ដោយ​និយាយ​ខ្លាំង​កោក​កាក​ឥត​សំចៃ ឬ​សូរ ដោយ​ហែក​សំពត់ ឬ​ស្លឹក​ឈើ​ផ្សេងៗ ។ បរិវារស័ព្ទ «ខ្វាក» អាច​គន្លាស់​បាន​ជា​ពាក្យ «ខ្វាក​ដោយ​សូរ​សំឡេង​កាក​កោក» គឺ «ខ្វោក​ដោយ​សូរ​សំឡេង​កោក​កាក» ។

 

បរិវារស័ព្ទខ្មែរផ្សេងទៀត

 

September 16, 2011

អត្ថន័យ​គោរមងារ «កិត្តិព្រឹទ្ធបណ្ឌិត»

អត្ថន័យ​គោរមងារ «កិត្តិព្រឹទ្ធបណ្ឌិត»

លោក​ជំទាវ​កិត្តិព្រឹទ្ធបណ្ឌិត ប៊ុន រ៉ានី ហ៊ុន សែន

ប្រធាន​កាកបាទ​ក្រហម​កម្ពុជា

ដើម្បី​បង្ហាញ​នូវ​សេចក្តី​កោត​សរសើរ និង​ដឹងគុណ​ចំពោះ​ថ្នាក់​ដឹកនាំ​ជាតិ ដែល​មាន​បុគ្គលភាព​ថ្លៃថ្នូរ​ល្អ​ប្រសើរ និង​មាន​មគ្គុទេសក៍​ដឹកនាំ​ដ៏​ខ្ពង់ខ្ពស់​ប្រកប​ដោយ​សេចក្តី​ថ្កុំថ្កើង ល្បីល្បាញ ហើយ​ស័ក្តិសម​ជា​ឥស្សរជន​ឆ្នើម​ជាន់​ខ្ពស់​របស់​ជាតិ និង​ដើម្បី​ជា​គំរូ​ប្រពៃ​ថ្លៃថ្លា​ដល់​ថ្នាក់​ដឹកនាំ មន្ត្រី​រាជការ ក៏​ដូចជា ប្រជារាស្ត្រ​ទូទាំង​ប្រទេស ក្នុង​ការ​បណ្តុះ​នូវ​ស្មារតី និង​ឆន្ទៈ​ស្រឡាញ់​ការពារ​ទឹកដី និង​សន្តិភាព​ឱ្យ​បាន​ជា​ភិយ្យោភាព​នោះ ក្រុម​សមាជិក​ពេញ​សិទ្ធិ ឬ ​បណ្ឌិត​សភាចារ្យ (Academician) បាន​សម្រេច និង​ឯកភាព​ស្នើ​ថ្វាយ​ព្រះមហាក្សត្រ សម្តេច​ព្រះបរមនាថ នរោត្តម សីហមុនី ដើម្បី​ទ្រង់​ប្រោស​ប្រទាន​នូវ​គោរមងារ​ដល់​លោក​ជំទាវ ប៊ុន រ៉ានី ហ៊ុន សែន ប្រធាន​កាកបាទ​ក្រហម​កម្ពុជា ជា​កិត្តិព្រឹទ្ធបណ្ឌិត​នៃ​រាជបណ្ឌិត្យសភា​កម្ពុជា ។

គោរមងារ «កិត្តិព្រឹទ្ធបណ្ឌិត (Kittipritthbindit)» ជា​គោរមងារ​ដ៏​ឧត្តុង្គឧត្តម ​របស់​រាជបណ្ឌិត្យ​សភា​កម្ពុជា ។ គោរមងារ​នេះ​ស្នើ​ប្រគល់​ជូន​វរជន​ខ្មែរ​ដែល​មាន​គុណ​បំណាច់ និង​ស្នាដៃ​ធំធេង​ចំពោះ​ប្រទេស​ជាតិ ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ឱ្យ​រស់​ឡើង​វិញ និង​អភិវឌ្ឍ​នូវ​សង្គម វប្បធម៌ និង​សេដ្ឋកិច្ច​ជាតិ ព្រម​ទាំង​បាន​ការ​ទទួល​ស្គាល់​ជា​អន្តរជាតិ​លើ​វិស័យ​មនុស្សធម៌​ និង​សង្គមធម៌​ទៀត​ផង ។ គោរមងារ​នេះ​ត្រូវ​បាន​សម្រេច​ជ្រើស​រើស​ដោយ​សមាជិក​បណ្ឌិតសភា​ពេញ​សិទ្ធិ ឬ​បណ្ឌិតសភាចារ្យ (Academician) នៃ​រាជបណ្ឌិត្យសភា​កម្ពុជា​តាម​ការ​ស្នើ​សុំ​របស់​ប្រធាន​រាជបណ្ឌិត្យសភា​កម្ពុជា និង​ដោយ​មាន​ការ​ឯកភាព​ពាក្យពេចន៍​ពី​ក្រុមប្រឹក្សា​ជាតិ​ភាសា​ខ្មែរ​ផង​ដែរ ព្រម​ទាំង​ត្រូវ​បាន​ត្រាស់​បង្គាប់​ប្រគល់​ជូន​ដោយ​ព្រះ​មហាក្សត្រ​ព្រះ​ករុណា ព្រះបាទ​សម្តេច​ព្រះបរមនាថ នរោត្តម សីហមុនី ជា​ព្រះប្រមុខរដ្ឋ​នៃ​ព្រះរាជា​ណាចក្រ​កម្ពុជា​ទៀត​ផង ។

កិត្តិព្រឹទ្ធបណ្ឌិត បាន​ផ្សំ​បង្កើត​ពី​ពាក្យ កិត្តិ + ព្រឹទ្ធ + បណ្ឌិត

  • កិត្តិ ជា​នាមសព្ទ មាន​ន័យ​ថា សេចក្តី​រុងរឿង​ដ៏​មហាប្រសើរ សេចក្តី​ថ្កុំថ្កើង ភាព​ល្បីល្បាញ ។
  • ព្រឹទ្ធ ជា​គុណនាម មាន​ន័យ​ថា ដែល​មាន​ភាព​ចាស់​ទុំ​ខាង​ផ្នែក​វ័យ វឌ្ឍនាការ​ខាង​កិរិយា​មារយាទ ឬ ខាង​គំនិត​ដែល​គិត​វែង​ឆ្ងាយ ហើយ​ប្រកប​ដោយ​គុណធម៌ ។
  • បណ្ឌិត ជា​នាមសព្ទ​មាន​ន័យ​ថា អ្នកប្រាជ្ញ អ្នក​មាន​ប្រាជ្ញា​ឈ្លាសវៃ អ្នក​មាន​ចំណេះ​ដឹង​ខ្ពង់ខ្ពស់ អ្នក​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​សុចរិត យុត្តិធម៌ ដោយ​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​នូវ​គុណធម៌ ។

លោក​ជំទាវ ប៊ុន រ៉ានី ហ៊ុន សែន ជា​ឥស្សរជន​ជាន់​ខ្ពស់​មួយ​រូប​របស់​ជាតិ ដែល​ពោរពេញ​ទៅ​ដោយ​បទពិសោធន៍​ និង​ទេព​កោសល្យ​ទូលំ​ទូលាយ ។ លោក​ជំទាវ​បាន​ចូលរួម​ចលនា​កង​កម្លាំង​តស៊ូ​រំដោះ​ជាតិ​មាតុភូមិ​តាំង​ពី​ក្នុង​វ័យ​១៦​ឆ្នាំ ហើយ​រហូត​ដល់​បច្ចុប្បន្ន លោកជំទាវ​បាន​បង្កើត​ស្នាដៃ​ឧត្តុង្គ​ឧត្តម ជូន​ជាតិ​មាតុភូមិ​ទាំង​ក្នុង​វិស័យ​មនុស្សធម៌ និង​សង្គម-វប្បធម៌ ។ លោកជំទាវ ប៊ុន រ៉ានី ហ៊ុន សែន ជា​ឥស្សរជន​ជាន់​ខ្ពស់​មួយ​រូប​ដែល​មាន​កិត្តិយស​ខ្ពង់ខ្ពស់​ដោយ​បាន​ទទួល​គ្រឿង​ឥស្សរិយយស «ជាតូបការ» ពី​ព្រះមហាក្សត្រ ព្រះបាទ​សម្តេច​ព្រះបរមនាថ នរោត្តម សីហមុនី និង​គ្រឿង​ឥស្សរិយយស​ថ្នាក់​ខ្ពស់​បំផុត «សម្តេច​ព្រះមហាក្សត្រី​យានី ព្រះ​ស៊ីសុវត្ថិមុនីវង្ស​កុសុមៈ​នារីរ័ត្ន» ពី​ព្រះវររាជ​បិតា​ជាតិ​ខ្មែរ ។ លើស​ពី​នេះ លោកជំទាវ​ជា​ឥស្សរជន​មួយ​រូប​ដែល​មាន​ការ​ទទួល​ស្គាល់​ជា​លក្ខណៈ​អន្តរជាតិ ៖

ថ្ងៃទី​០១ ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០១០: សញ្ញាបត្រ​បណ្ឌិត​កិតិ្តយស ផ្នែក​អប់រំ ពី​សាកល​វិទ្យាល័យ ស៊ីឡា សាធារណរដ្ឋ​កូរ៉េ ។

ថ្ងៃទី​១៧ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០០៩: ពានរង្វាន់​វេទិកា​ភាព​ជា​អ្នកដឹកនាំ តំបន់​អាស៊ី​ប៉ាស៊ីហ្វិក ឆ្លើយ​តប​មេរោគ​អេដស៍​ និង​ការ​អភិវឌ្ឍ ប្រគល់​ដោយ​អគ្គលេខាធិការ​រង​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ នៅ​ក្នុង​នាម​ជា​វេទិកា​ភាព​ជា​អ្នកដឹកនាំ តំបន់​អាស៊ី-ប៉ាស៊ីហ្វិក និង​យូអិនអេដ ។

ថ្ងៃទី​០៦ ខែ​កក្កដា ឆ្នាំ​២០០៩: សញ្ញាបត្រ​បណ្ឌិត​កិតិ្តយស ផ្នែក​អក្សរសាស្រ្ត ពី​សាកល​វិទ្យាល័យ ជេជូរ សាធារណរដ្ឋ​កូរ៉េ ទទួល​ស្គាល់​នូវ​សេវាកម្ម ដែល​ជា​ភ្លើង​បំភ្លឺ​ដ៏​មហិមា ដែល​បាន​ផ្តល់​ជូន​ជាតិ​មាតុភូមិ នៅ​ក្នុង​ការ​ស្វែង​រក​សន្តិភាព និង​ក្តី​ស្រឡាញ់​អាណិត​អាសូរ​ដល់​មនុស្ស​ជាតិ ។

ថ្ងែទី​០៣ ខែ​មិថុនា ឆ្នាំ​២០០៩: សញ្ញាបត្រ​បណ្ឌិត​កិត្តិយស ផ្នែក​សេដ្ឋកិច្ច ពី​សាកល​វិទ្យាល័យ​ស្រ្តី​សេអ៊ូល ទទួល​ស្គាល់​ពី​ស្នាដៃ​នៃ​ការ​ចូល​រួម​ដ៏​វិសេស​វិសាល​នៅ​ក្នុង​ការងារ​កាកបាទ​ក្រហម​កម្ពុជា និង​កិច្ច​ខិតខំ​ប្រឹងប្រែង​របស់​លោកជំទាវ​ទៅ​លើ​កិច្ចការ និង​សិទ្ធិ​ស្រ្តី ។

ថ្ងៃទី​១៦ ខែ​តុលា ឆ្នាំ​២០០៨: សញ្ញាបត្រ​បណ្ឌិត​កិត្តិយស ផ្នែក​មនុស្សធម៌ ​ពី​សាកល​វិទ្យាល័យ​កម្ពុជា ទទួល​ស្គាល់​ស្នាដៃ​ពី​ការ​បេ្តជ្ញាចិត្ត និង​ភក្តីភាព​ចំពោះ​សកម្មភាព​មនុស្សធម៌ ។

ឆ្នាំ​២០០៤: មេដៃ​កិត្តិយស កាកបាទ​ក្រហម​ថេហ្គូន (Red Cross Grand Order of Taegung) ពី​កាកបាទ​ក្រហម​ជាតិ​នៃ​សាធារណរដ្ឋ​កូរ៉េ ។

ផ្អែក​តាម​លក្ខណៈវិនិច្ឆ័យ​គ្រប់​ជ្រុង​ជ្រោយ​ទាំង​ក្នុង​វិស័យ​មនុស្សធម៌ សង្គម វប្បធម៌ និង​ការ​ដឹកនាំ​របស់​លោកជំទាវ ប៊ុន រ៉ានី ហ៊ុន សែន ដូច​បាន​លើក​ឡើង​ខាងលើ​ ក្រុម​សមាជិក​ពេញសិទ្ធិ នៃ​រាជបណ្ឌិត្យ​សភា​កម្ពុជា បាន​សម្រេច​ជា​ឯកច្ឆ័ន្ទ​ថា​ លោកជំទាវ ប៊ុន រ៉ានី ហ៊ុន សែន ពិត​ជា​មាន​គុណសម្បត្តិ​គ្រប់​គ្រាន់​សម្រាប់​ទទួល​​បាន​នូវ​គោរមងារ «កិត្តិព្រឹទ្ធបណ្ឌិត» ​នេះ​ណាស់ ៕

ប្រភពៈ អង្គភាព​ព័ត៌មាន និង​ប្រតិកម្ម​រហ័ស នៃ​ទីស្ដីការ​គណៈរដ្ឋមន្ត្រី

 

September 15, 2011

បិណ្ឌ​មួយ​ឆ្នាំ​នេះ

ដូច​ពី​ឆ្នាំ​ទៅ​ដែរ បិណ្ឌ​មួយ​ឆ្នាំ​នេះ នាយកដ្ឋាន​របស់​ខ្ញុំ​បាន​ប្រារព្ធ​ពិធី​កាន់​បិណ្ឌ​នៅ​វត្ត​ពូនភ្នំ ស្ថិត​នៅ​តាម​បណ្ដោយ​ផ្លូវ​ទំនប់​កប់ស្រូវ ខណ្ឌ​សែនសុខ ។ ពុទ្ធបរិស័ទ​ចំណុះ​ជើង​វត្ត​នៅ​ភូមិ​សែនសុខ​ក៏​បាន​មក​ចូល​រួម​ផង​ដែរ ។

ទិដ្ឋភាព និង​របៀប​របប​នៅ​ក្នុង​វត្ត​ហាក់​ពុំ​មាន​អ្វី​ខុស​ប្លែក​ធំដុំ​អំពី​ឆ្នាំ​ទៅ​ប៉ុន្មាន​ទេ ក្រៅ​ពី​ផ្លូវ​កម្រាល​បេតុ​ក្នុង​វត្ត​មុខ​ព្រះវិហារ និង​សំណង់​ធម្មសាលា​ដែល​កំពុង​សាងសង់​ពុំ​ទាន់​រួចរាល់ បាន​ប្រមាណ ៧០% ។ តាម​ព្រះចៅ​អធិការ​វត្ត​មាន​ថេរដីកា​ថា ធម្មសាលា​នេះ​នៅ​ជំពាក់​ថវិកា​គេ​ប្រហែល ២​ម៉ឺន​ដុល្លា ហើយ​លោក​សង្ឃឹម​ថា​នឹង​អាច​រក​បច្ច័យ​គ្រប់​គ្រាន់​ដើម្បី​សង​គេ​នៅ​ក្នុង​រយៈពេល​នៃ​ការ​កាន់​បិណ្ឌ​ចំនួន ១៥ ថ្ងៃ​បន្ត​បន្ទាប់​ទៅ​នេះ ។

ចំណុច​មួយ​គួរ​ពិចារណា តាម​រយៈ​ធម្មទេសនា​ដែល​សំដែង​ដោយ​ព្រះចៅ​អធិការ​វត្ត នៅ​រសៀល​ថ្ងៃទី​១២ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ​២០១១ គឺ​ទំនៀម​ទម្លាប់​នៃ​ការ​បោះ​បាយ​បិណ្ឌ​របស់​ប្រជាជន​ខ្មែរ ជា​ពិសេស​ក្រុម​យុវជន ។ លោក​មាន​ថេរដីកា​ថា ក្នុង​ចំណោម​ប្រទេស​កាន់​ព្រះពុទ្ធសាសនា​ដូច​គ្នា មាន​តែ​ប្រទេស​កម្ពុជា​យើង​ទេ​ដែល​បាន​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុណ្យ​កាន់​បិណ្ឌ​នេះ ដែល​បាន​កាត់​បន្ថយ​ពី​រយៈពេល​ ៣ ខែ​​ពេញ មក​ត្រឹម​ ១៥ ថ្ងៃ តាម​ការ​វិវត្ត​ជា​បន្តបន្ទាប់​មក​ទល់​បច្ចុប្បន្ន ។

លោក​បាន​ចោទ​ជា​សំណួរ​ថា តើ​គួរ​បន្ត​ពិធី​បោះ​បាយ​បិណ្ឌ​ទៀត​ឬ​ទេ ? ព្រោះ​ធ្វើ​ដូច​នេះ នឹង​មាន​ការ​ខាត​បង់​ គិត​ជា​ថវិកា​សម្បើម​ណាស់ ។ ដោយ​គិត​តែ​ត្រួសៗ ក្នុង​វត្ត​មួយ​ចំណាយ​បាយ​ទៅ​លើ​ការ​បោះ​បាយ​បិណ្ឌ ១ តៅ អង្ករ ចុះ​បើ​គិត​សរុប​ទូទាំង​ប្រទេស​ដែល​មាន​វត្ត​ចំនួន ៤០០០ ប្លាយ ?

ប៉ុន្តែ ​ប្រសិនបើ​យើង​គិត​អំពី​ផ្លូវ​ធម៌ ការ​បោះ​បាយ​បិណ្ឌ​មាន​ប្រយោជន៍​ណាស់ ព្រោះ​ថា ប្រែត ឬ​សត្វ​តិរច្ឆាន​ដទៃ​ទៀត ដែល​គ្មាន​សាច់​ញាតិ ឬ​សាច់​ញាតិ​មិន​បាន​ដាក់​បិណ្ឌ​ឧទ្ទិស​ឲ្យ នឹង​ទទួល​បាន​អាហារ​យក​ទៅ​បរិភោគ ។ ក្នុង​នោះ​ទៀត​សោត ក៏​ប្រហែល​ជា​​មាន​បង​ប្អូន​ញាតិ​ផៅ​របស់​យើង​ផង​ក៏​មិន​ដឹង !

ម្យ៉ាងទៀត បើ​គិតគូរ​អំពី​ប្រពៃណី​ទំនៀម​ទម្លាប់​ដែល​ជា​អត្តសញ្ញាណ​ជាតិ ពិធី​បោះ​បាយ​បិណ្ឌ​គួរ​ត្រូវ​បាន​រក្សា​ទុក ដោយ​មាន​ការ​អប់រំ កែប្រែ​ទឹក​ចិត្ត​របស់​យុវជន​ពី​ការ​ចោល​បាយ​ទៅ​លើ​បុគ្គល​ដែល​ខ្លួន​ដៅ​ថា​ពេញ​ចិត្ត ទៅ​បណ្ដុះ​ទឹក​ចិត្ត​ស្មោះសរ​គោរព​ដល់​វិញ្ញាណក្ខន្ធ​ដូនតា ទឹក​ចិត្ត​ស្នេហា​ជាតិ​រួម​ជា​ធ្លុង​មួយ ។

សរុប​មក តាម​យោបល់​ខ្ញុំ ការ​រួបរួម​គ្នា​នៅ​ជុំ​វិញ​ជំនឿ​មួយ ធ្វើ​ឲ្យ​​ប្រទេស​ជាតិ​យើង​រឹងមាំ ប្រកប​ទៅ​ដោយ​ការ​ស្រុះស្រួល​ចិត្ត​គ្នា និង​ការ​អភិវឌ្ឍ​​រីក​ចម្រើន​រួម ដូចជា​សម័យ​មហានគរ​ដែល​បាន​ចម្រើន​រុងរឿង​ដល់​កំពូល​ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​ខ្មែរ គឺ​តាម​រយៈ​ការ​វេញ​គ្នា​ជា​​ធ្លុង​មួយ​នៅ​ជុំ​វិញ​ជំនឿ​ទេវរាជ ឬ​ពុទ្ធរាជ​អញ្ចឹង​ដែរ ៕

ទិដ្ឋភាព​ក្នុង​ព្រះវិហារ​វត្ត​ពូនភ្នំ និង​សកម្មភាព​ឡើង​ដាក់​ផ្កា​ម្លិះ​បូជា​ថ្វាយ​ពុទ្ធបដិមា

ទិដ្ឋភាព​ក្នុង​ព្រះវិហារ​វត្ត​ពូនភ្នំ និង​សកម្មភាព​ឡើង​ដាក់​ផ្កា​ម្លិះ​បូជា​ថ្វាយ​ពុទ្ធបដិមា

ពុទ្ធបដិមា​ក្នុង​ព្រះវិហារ​វត្ត​ពូនភ្នំ

ពុទ្ធបដិមា​ក្នុង​ព្រះវិហារ​វត្ត​ពូនភ្នំ

បាត្រ​តម្រៀប​ជួរ​រង់ចាំ​ពុទ្ធបរិស័ទ​មក​រាប់​បាត្រ

បាត្រ​តម្រៀប​ជួរ​រង់ចាំ​ពុទ្ធបរិស័ទ​មក​រាប់​បាត្រ

រោង​ពិធី​ពូន​ភ្នំ​ខ្សាច់

រោង​ពិធី​ពូន​ភ្នំ​ខ្សាច់

ភ្នំ​ខ្សាច់​នៅ​ចំ​កណ្ដាល​រោង​ពិធី

ភ្នំ​ខ្សាច់​នៅ​ចំ​កណ្ដាល​រោង​ពិធី

សកម្មភាព​ពូន​ភ្នំខ្សាច់​របស់​ពុទ្ធបរិស័ទ

សកម្មភាព​ពូន​ភ្នំខ្សាច់​របស់​ពុទ្ធបរិស័ទ

ទូក​ដូនតា

ទូក​ដូនតា

បូជា​ព្រះពុទ្ធ​ទ្រង់​បាត្រ

បូជា​ព្រះពុទ្ធ​ទ្រង់​បាត្រ

រូប​សំណាក​តំណាង​ឆ្នាំ​កំណើត​របស់​ខ្ញុំ

រូប​សំណាក​តំណាង​ឆ្នាំ​កំណើត​របស់​ខ្ញុំ

ធុង​បូជា​ឆ្នាំ​កំណើត​របស់​ខ្ញុំ

ធុង​បូជា​ឆ្នាំ​កំណើត​របស់​ខ្ញុំ

 

September 14, 2011

ចង់​ចេះ​ឲ្យ​សម្លាប់​អាចារ្យ ចង់​បាន​ផ្លែផ្កា​ឲ្យ​យក​ភ្លើង​ដុត​គល់

និយមន័យៈ វិធីសាស្ត្រ​រក​គុណសម្បត្តិ ។

អត្ថាធិប្បាយ

ចង់​ចេះ​ឲ្យ​សម្លាប់​អាចារ្យ

ពាក្យ អាចារ្យ មាន​ន័យ​ថា អ្នក​ដឹកនាំ ឬ​អ្នក​បង្ហាត់​បង្រៀន ។ ធម្មតា​អ្នក​ដឹកនាំ​តែង​រមែង​មាន​ផ្លូវ​ពីរ​គឺ ផ្លូវ​ល្អ និង​ផ្លូវ​អាក្រក់ ។ អាចារ្យ​នៅ​ពេល​នេះ លោក​សំដៅ​យក​អាចារ្យ​ដឹកនាំ​ទៅ​រក​ផ្លូវ​អាក្រក់ ។

ទាក់ទង​នឹង​ពាក្យ​សុភាសិត​ខាងលើ​នេះ លោក​បាន​លើក​រឿង​មួយ​មក​និទាន​ដូច​ត​ទៅ ៖

នៅ​ក្នុង​សម័យ​ពុទ្ធកាល មាន​មាណព​ម្នាក់​បាន​លា​ចាក​គ្រួសារ​ដើម្បី​ចេញ​ទៅ​ស្វែង​រក​វិជ្ជា ក៏​បាន​ជួប​នឹង​ថេរៈ​មួយ​អង្គ ។ ក្រោយ​ពី​បាន​ដឹង​នូវ​គោល​បំណង​របស់​ចៅ​មាណព​ហើយ ព្រះថេរៈ​ក៏​សួរ​ថា «មុន​នឹង​ចៅ​មាណព​ឯង​មក​ស្វែង​រក​រៀន​វិជ្ជា​នេះ តើ​ឯង​បាន​សម្លាប់​អាចារ្យ​របស់​ឯង​រួច​ហើយ​ឬ​នៅ ?» ។ ទោះ​បី​ព្រះថេរៈ​ដណ្ដឹង​សួរ​ពីរ​បី​ដង ក៏​ចៅ​មាណព​នៅ​តែ​មិន​យល់​ពី​សំណួរ​នេះ​ដដែល ទើប​ព្រះអង្គ​មាន​ព្រះថេរៈ​ដីកា​ថា «ម្នាល​ចៅ​មាណព អាចារ្យ​របស់​ឯង​គឺ​អ្នក​ដឹកនាំ​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា “កោសជ្ជៈ” គឺ​សេចក្ដី​ខ្ជិល​ច្រអូស​ដែល​តែង​តែ​ដឹក​នាំ​អ្នក​ឯង​ឲ្យ​ខ្ជិល ស្ពឹក​ស្រពន់ មិន​ចង់​រៀន​សូត្រ» ។ មាណព​ឆ្លើយ​ថា «នៅ​ទេ» ។ ព្រះថេរៈ​មាន​ដីកា​ថា «មិន​កើត​ទេ ត្រូវ​តែ​សម្លាប់​អាចារ្យ​របស់​ឯង​ចោល​ជា​មុន​សិន​ទៅ កុំ​ឲ្យ​វា​មក​ដឹកនាំ​អ្នក​ឯង​ឲ្យ​ខ្ជិល​ច្រអូស ទើប​អ្នក​ឯង​រៀន​សូត្រ​បាន» ។

ត្រង់​នេះ​ហើយ​ដែល​លោក​ពោល​ថា បើ​ចង់​ចេះ​ឲ្យ​សម្លាប់​អាចារ្យ កោសជ្ជៈមានៈ នេះ​ជា​មុន​សិន ។

ចង់​បាន​ផ្លែផ្កា​ឲ្យ​យក​ភ្លើង​ដុត​គល់

គល់ នៅ​ទីនេះ លោក​សំដៅ​យក​ភាវៈ​ដែល​នៅ​ក្រោម នៅ​ខ្ចី នៅ​តូច ឬ​អ្វី​ដែល​កើត​មុន​គេ ។ កូន​ចៅ​ដែល​នៅ​តូចៗ​ក៏​លោក​ប្រៀប​ទុក​ដូច​ជា គល់ ដែរ ។ កាល​ណា​គេ​ចង់​បាន​អនាគត​ភ្លឺស្វាង មាន​តម្លាភាព មាន​រស្មី​ត្រចះត្រចង់​សម្រាប់​កូន​ចៅ​ប្រុសស្រី​ដែល​លោក​ទុក​ជា​ផ្លែផ្កា​នោះ លោក​ឲ្យ​ពត់​លត់​ដំ​តម្រង់​ទិស​តាំង​ពី​វា​នៅ​ខ្ចី​តូចៗ ឲ្យ​វា​មាន​អត្តចរិត គំនិត​មារយាទ​ប្រកប​ដោយ​គន្លង​ធម៌ ។ លោក​ប្រៀប​ប្រដូច​ជា​តួយ៉ាង​ដូច​ត​ទៅ ៖

  • ការ​ពត់​ដើម​ឈើ​ឲ្យ​ទៅ​ជា​រូបសត្វ ឬ​ជា​រាង​ផ្សេងៗ​ទៅ​តាម​បច្ចេកទេស​របស់​ខ្លួន គេ​ត្រូវ​ពត់​នៅ​ពេល​ដើម​ឈើ​នោះ​នៅ​តូច​នៅ​ខ្ចី ។
  • ជាង​ដែក ត្រូវ​ដុត​ដែក​ឲ្យ​ក្ដៅ​ឡើង​ក្រហម​ងៅ ដើម្បី​ឲ្យ​ដែក​ទន់​ទើប​ដំ​ច្នៃ​ដែក​នោះ​ឲ្យ​ទៅ​ជា​សម្ភារៈ​ប្រើប្រាស់​មាន​តម្លៃ ដូចជា កាំបិត ពូថៅ ជាដើម ។

ដូច្នេះ​ការ​អប់រំ​កូនចៅ​ប្រុសស្រី​ឲ្យ​បាន​ល្អ តែងតែ​មាន​ការ​លត់​ដំ​ខ្លះ​ជា​មិន​ខាន ។ ត្រង់​នេះ​ហើយ​ដែល​លោក​ពោល​ថា ចង់​បាន​ផ្លែផ្កាឲ្យ​យក​ភ្លើង​ដុត​គល់ ។

 

សុភាសិតផ្សេងទៀត

 

សម្គាល់​ពាក្យ «កាប់» និង «កប្ប ឬ កល្ប»

«កាប់» (កិ.) ប្រហារ​ដោយ​គ្រឿង​អាវុធ​មាន​មុខ​មុត មាន​ដាវ និង​កាំបិត​ជាដើម ឧ. កាប់​ឈើ កាប់​ដី កាប់​មួយ​ដាវ ។

«កប្ប» (បា.) ឬ «កល្ប» (សំ.) កាល​ដែល​តាំង​នៅ​យូរ​អង្វែង ឧ. អស់​មួយ​កប្ប ឬ​មួយ​កល្ប ដើម​កប្បព្រឹក្ស ឬ​ដើម​កល្បព្រឹក្ស ជា​ឈ្មោះ​ឈើ​វិសេស​របស់​ព្រះឥន្ទ​នៅ​ជាន់​តាវតឹង្ស ។

 

«« Older Posts អត្ថបទចាស់ |




















Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Helga Cleve